เวินรั่วไม่พูดอ้อมค้อม เอ่ยตรง ๆ ว่า "คุณมีสิทธิ์อะไรที่ไม่จ่ายโบนัสโครงการที่เราสมควรได้รับ?"
"พวกเรา?" กู้จินเหยียนมองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "นอกจากเธอแล้ว ยังมีใครอีก?"
"ก็คนในทีมของฉันไง"
"งั้น การที่ตรงเข้ามาหาฉันถึงในออฟฟิศก็ไม่ใช่แค่ความคิดของเธอคนเดียว พวกเขารวมอยู่ด้วย?"
"มันต่างกันตรงไหน?"
"มันต่างสิ" กู้จินเหยียนมองเธออย่างเย็นชา "เดิมทีฉันยังเผื่อใจไว้ให้พวกเขา แต่ตอนนี้ดูเหมือนไม่จำเป็นแล้ว เนื่องจากพวกคุณคิดเหมือนกัน งั้นก็ปรับโบนัสของพวกเขาให้เท่ากับเธอด้วยแล้วกัน"
เวินรั่วโกรธแทบระเบิด คำว่าเหมือนเธอก็หมายถึงศูนย์เหมือนกัน ทุกคนทำงานหนักมาทั้งปี หวังเพียงโบนัสปลายปีนี้ ตอนนี้เขาไม่เพียงไม่จ่ายตามระเบียบ ยังจะลดลงอย่างไร้เหตุผล ใครจะรับได้
"ที่มาหาคุณเป็นความคิดของฉัน ไม่เกี่ยวกับคนอื่น และคุณก็ปรับเปลี่ยนตามอำเภอใจแบบนี้ไม่ได้ เราทุกคนเซ็นสัญญาไว้แล้ว"
"สัญญา?" กู้จินเหยียนมองเธออย่างขบขัน "ฉันไม่คิดว่าฝ่ายกฎหมายของบริษัทกู้จะไร้ความสามารถขนาดถูกกระดาษไม่กี่แผ่นจำกัดไว้ได้ จะโทษก็โทษลูกน้องเธอที่เลือกหัวหน้าผิดคน"
เขาพูดถูก ความสามารถของทีมกฎหมายบริษัทกู้เวินรั่วเคยเห็นมาก่อน ล้วนเป็นสุดยอดคนในวงการ คดีที่รับไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง