เมื่อได้ยินเสียงนั้น เวินรั่วและเฉียวเหม่ยหลานหันไปมองพร้อมกัน ก็เห็นกู้อวี่เว่ยและจี้ซู่ฮวากำลังยืนอยู่ที่หน้าประตู ทั้งคู่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหราเต็มไปด้วยของแบรนด์เนม ชี้ไม้ชี้มือไปที่ชุดที่เวินรั่วกับเฉียวเหม่ยหลานเลือกไว้ บอกว่าพวกเธอต้องการชุดนั้น
พนักงานรู้สึกลำบากใจ พูดขอโทษพวกเธอด้วยความเสียใจ: "ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ชุดนี้ถูกคุณลูกค้าท่านอื่นเลือกไว้แล้ว หรือลองดูแบบอื่นก่อนดีไหมคะ เรายังมีแบบและสไตล์อื่น ๆ อีกมากมาย คุณลองได้เลยค่ะ"
"ไม่ได้ เราจะเอาชุดนี้" กู้อวี่เว่ยไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย "คุณแม่ฉันชอบชุดนี้ ฉันจะซื้อไปให้ท่าน"
"แต่ชุดของเราแต่ละแบบมีเพียงตัวเดียว ชุดนี้ถูกคุณลูกค้าท่านอื่นเลือกไว้ก่อนแล้วจริง ๆ ไม่งั้นฉันแนะนำแบบอื่นให้คุณดีไหมคะ รับรองว่าเหมาะกับคุณแม่ของคุณแน่นอน"
"ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง? ฉันบอกแล้วว่าเราจะเอาชุดนี้ ปัญหาที่เหลือเป็นหน้าที่พวกเธอต้องจัดการ อย่างไรก็ตาม มีเรื่องหนึ่งที่ฉันบอกเธอได้ ฉันเป็นลูกค้า VIP ของร้านนี้"
"คุณลูกค้าคะ ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ" พนักงานแทบจะร้องไห้ออกมา
กู้อวี่เว่ยหัวเราะเย็น: "ดูท่าเธอจะฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องจริง ๆ เรียกผู้จัดการร้านมาสิ"
บรรยากาศในร้านแข็งค้างไปชั่วขณะ
แท้จริงแล้วเฉียวเหม่ยหลานไม่รู้จักคนสองคนที่อยู่ตรงข้าม เธอแค่คิดว่าพวกเธอเป็นคนรวยที่หยิ่งผยอง แค่เสื้อผ้าตัวหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องถึงขนาดนั้น และชุดนั้นเธอก็ไม่ได้อยากได้ขนาดนั้น เพราะราคามันแพงเกินไปสำหรับพวกเธอจริง ๆ