"คุณนาย"
เสียงทุ้มต่ำของบุรุษเพศส่งผ่านหูโทรศัพท์เข้ามา
"สุดสัปดาห์หยุดพักร้อน ออกไปข้างนอกได้ คุณนายมาหาผมไหม?"
หลิวจ้าวเม่ย์กำลังเพลิดเพลินกับเสียงที่ทำให้ใจสั่นนั้น จู่ๆ ก็ได้ยินคำถามเช่นนี้ เธอสำลักจนไออย่างรุนแรง
มองดูเฟอร์นิเจอร์และสไตล์การตกแต่งในยุค 80 รอบตัว รวมถึงโทรศัพท์ตั้งโต๊ะรุ่นเก่าที่เห็นได้ในพิพิธภัณฑ์ในมือ หลิวจ้าวเม่ย์ตะลึง
เธอกำลังแก้บทที่คอมพิวเตอร์ไม่ใช่หรือ?
ส่ายหน้าอย่างแรง หลิวจ้าวเม่ย์พบว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง แต่ทะลุมิติเข้ามาในหนังสือยุค 80
และยังกลายเป็นนางงามอวบอิ่มทั้งอ้อนทั้งแซ่บชื่อเดียวกันในหนังสืออีกด้วย
ข่าวดี: สามีมู่หานโจวเป็นนักวิจัยระดับหัวกะทิ เงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงส่งให้ทั้งเดือนทุกเดือน
ข่าวร้าย: เจ้าของร่างเดิมเป็นพวกต้มตุ๋น สามีเป็นคนที่หลอกมา
ตามเนื้อเรื่องเดิม ในอีกครึ่งปีท่านใหญ่กลับบ้าน พบว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นคนปลอม ฟ้องหย่าทันที
เจ้าของร่างเดิมที่รักสวยรักงาม วางยาให้มู่หานโจว หวังจะทำให้เป็นฝ่ายผิดเพื่ออยู่ต่อในเมืองหลวง
แต่มู่หานโจวกลับทนเอง ให้ยาเจ้าของร่างเดิมสิบเท่า แล้วโยนเข้าเหมืองดำ เจ้าของร่างเดิมถูกทรมานจนตาย...
หลิวจ้าวเม่ย์ตัวสั่น: อย่าไปยุ่ง อย่าไปยุ่ง รีบหนีก่อนท่านใหญ่กลับมา!
ปลายสาย เสียงอ่อนโยนเงียบของมู่หานโจวดังมาอีกครั้ง "คุณนายป่วยหรือเปล่า?"
หลิวจ้าวเม่ย์ไม่รู้สึกว่าเสียงนี้จะทำให้ใจสั่นอีกต่อไปแล้ว
มู่หานโจวชัดเจนว่าเป็นคนหน้าซื่อใจคด ปกติสุภาพมีมารยาท แต่ภายใต้รูปลักษณ์อ่อนโยนคือคนบ้าคลั่งนอกกฎหมาย
เจ้าของร่างเดิมใช้รูปถ่ายของหญิงสาวที่ไปชนบท เพื่อตามกระแสหาคนเป็นเพื่อนทางจดหมาย แล้วก็ได้นักวิจัยใหญ่ มู่หานโจว
ก็เหลือเชื่อจริงๆ ที่ท่านใหญ่มู่ยอมแต่งงานกับเพื่อนทางจดหมาย
สุดสัปดาห์ไปหาเขา?
เดี๋ยวก็โดนจับได้ แล้วจบลงที่โดนโยนเข้าเหมืองดำแน่นอน
"คุณนาย?"
มู่หานโจวเรียกอีกครั้ง
หลิวจ้าวเม่ย์ตัดสินใจทำตามแผน เดินหน้าต่อ แล้วไออีกสองสามครั้ง พูดด้วยเสียงแหบแห้งและอ่อนแรง "อือ ดูเหมือนจะติดหวัด"
พูดจบ หลิวจ้าวเม่ย์ก็อยากจะตบหน้าตัวเอง
ปากบ้า พูดอะไรออกไป
หน้าร้อนในเมืองหลวง กลางคืนก็เกือบ 30 องศา เธอจะติดหวัดได้ยังไง...
คงไม่ใช่เพิ่งทะลุมิติมา ก็ทำหน้าที่นางร้ายประกอบฉากเสร็จ โดนจับได้ แล้วถูกท่านใหญ่มู่จัดการเลยใช่ไหม?
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
สมองของหลิวจ้าวเม่ย์หมุนเร็ว ตามประสบการณ์เขียนบทหลายปีของเธอ คนแบบมู่หานโจวน่าจะแอบสงสัย แอบหาหลักฐาน แต่ปากก็ยังแสดงความห่วงใยเธอ
สมดังคาด หลังจากเงียบไปช่วงสั้นๆ มู่หานโจวก็พูดอีกครั้ง เสียงยังอ่อนโยน "คุณนายอย่าเตะผ้าห่มตอนกลางคืน ทานยาแล้วพักผ่อนเยอะๆ คราวหน้าเราค่อยไปหา"
"แค่อือ... ดี..."
หลิวจ้าวเม่ย์อ้างว่าจะพักผ่อน แล้ววางสาย ใครจะรู้ว่าหลังของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น
หนี ต้องรีบหนีทันที
หลิวจ้าวเม่ย์รีบหยิบกระดาษปากกาในบ้าน เขียนหนังสือหย่าไว้บนโต๊ะ แล้วไปหยิบเงิน
เปิดลิ้นชัก หลิวจ้าวเม่ย์ตะลึง
เงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงของท่านใหญ่มู่รวมกัน อย่างน้อยเดือนละ 300 ขึ้นไป
ผลปรากฏว่า ในบ้านนี้มีเงินสดแค่ 2.5 หยวน
ค้นความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม หลิวจ้าวเม่ย์ถึงกับพูดไม่ออก
เฮ้ย เจ้าของร่างเดิมนอกจากเป็นคนหลอกแล้ว ยังใช้เงินที่หลอกมาได้หมดอีก
เงิน 2.5 หยวนนี้ ยังไม่ทันออกจากเมืองหลวง เธอก็คงหิวจนล้มไปแล้ว
หลิวจ้าวเม่ย์จับหัว นั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง
พักสักครู่ หลิวจ้าวเม่ย์กรองข้อมูลที่มีประโยชน์จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม
มู่หานโจวกำลังทำโครงการดาวเทียมที่สถาบันวิจัยลับแห่งหนึ่ง
โครงการเป็นความลับ ในฐานะสมาชิกหลักของทีม ท่านใหญ่มู่ต้องถูกควบคุมอย่างปิด
ในหนังสือเดิมเคยพูดถึง มู่หานโจวถูกควบคุมอย่างปิดครึ่งปี จนกระทั่งแก้ปัญหาการปล่อยดาวเทียมได้ ถึงจะได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน
"ไอ้คนเจ้าเล่ห์!"
หลิวจ้าวเม่ย์อดบ่นเบาๆ ไม่ได้
มู่หานโจวไม่ใช่หยุดพักร้อนสุดสัปดาห์แล้วออกไปข้างนอกได้ แต่น่าจะสงสัยในตัวเจ้าของร่างเดิมที่เป็นคนปลอม ถึงได้นัดเจอเพื่อทดสอบ
เจ้าเล่ห์มาก!
ทางเหนือ สถาบันวิจัย A มู่หานโจววางหูโทรศัพท์ลง นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ
เพื่อนสนิท เซินมั่ว หัวเราะล้อเลียน "เป็นไง? พี่สะใภ้ตัวเล็กของฉันกล้ามาเยี่ยมเธอไหม?"
มู่หานโจวนิ่งเงียบ สายตามืดมัว
เซินมั่วก็รู้ทันที "เห็นไหม มีปัญหาแน่นอน เธอถ้าไม่ได้หลอกแต่งงาน ทำไมถึงปฏิเสธที่จะเจอสามีตัวเอง?"
"หานโจว ไม่ใช่พี่น้องหัวเราะเยาะเธอ เธอปกติไม่ค่อยมีแฟน ประสบการณ์ไม่มี ก็เลยโดนเพื่อนทางจดหมายหลอกแต่งงาน
จงจำไว้ อย่าเสียเงินก็พอ พอกลับไปหย่าเสร็จ พี่จะแนะนำสาวดีๆ ให้ รับรองว่าเป็นผู้หญิงดีเลิศทุกคน"
เซินมั่วกำลังพูดไม่หยุด ฝ่ายการเงินของสถาบันก็เคาะประตูเข้ามา "วิศวกรมู่ เงินเดือนยังให้โอนให้คุณนายเหมือนเดิมไหม?"
เซินมั่วเงียบ
เพิ่งพูดว่าไม่ให้เสียเงิน ผลคือ มู่หานโจวหลังจากแต่งงานกับเพื่อนทางจดหมายแบบไม่เห็นหน้า ยังส่งเงินเดือนให้ทุกเดือน?
เซินมั่วมองมู่หานโจวเหมือนคนโง่
มู่หานโจวสบายๆ พูดเสียงอ่อนโยน "เดือนนี้รบกวนโอนเพิ่มอีก 20 หยวน"
เซินมั่วแทบคลั่ง "หานโจว เธอโดนของแถมแล้วหรือ?"
มู่หานโจวพูดจริงจัง "เธอเป็นคุณนายผม"
"คนหลอกแต่ง!"
"คุณนายผมป่วย"
"คนหลอกแต่ง!"
"ช่วยผมรับมือการคลุมถุงชนที่ผู้หญิงคนนั้นจัดให้ได้"
เซินมั่วไม่ได้ตะโกนคำว่า 'คนหลอกแต่ง' อีก เขานิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจทันที
ก็ว่าไง มู่หานโจวคนนี้ฉลาด ตั้งแต่เด็กมีแต่เขาเอาเปรียบคนอื่น โดนหลอกแต่งงานได้ยังไง
ที่แท้ก็เพื่อหลบเลี่ยงการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ เลยหาคนแต่งงานตามใจชอบ
เซินมั่วอยากจะพูดอะไรอีก แต่มู่หานโจวพูดก่อน "ทดสอบข้อมูลเสร็จหรือยัง?"
เซินมั่วหัวเราะแห้งๆ แล้วรีบวิ่งหนี
แต่ยังไม่ทันถึงออฟฟิศ งานก็มาถึงก่อน
มู่หานโจวส่งงานทดสอบข้อมูลเพิ่มเป็นสองเท่าเอง
เจ้าเล่ห์จริงๆ เป็นการแก้แค้นที่เขาเพิ่งหัวเราะเยาะเรื่องโดนหลอกแต่งแน่นอน
เมืองหลวง
หลิวจ้าวเม่ย์คิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบัน เธอยังมีเวลาครึ่งปี ไม่นานไม่สั้น ถ้าจัดการดีๆ เธออาจจะได้เงินก้อนหนึ่ง แล้วถอนตัวอย่างปลอดภัย
ด้วยประสบการณ์เขียนบทหลายปีที่เขียนเรื่องน้ำเน่ามานับไม่ถ้วน หลิวจ้าวเม่ย์ก็วางแผนบทตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
แกล้งทำเป็นดี ทำตัวน่ารัก เติมเต็มคุณค่าทางอารมณ์ หาเงินก้อนหนึ่ง แล้วค่อยหาเรื่องเย็นชา ยุติความสัมพันธ์แบบตัดขาด
นอนหลับฝันดีทั้งคืน
เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวจ้าวเม่ย์ล้างหน้าแปรงฟัน อดชื่นชมความงามระดับท็อปและหุ่นระดับท็อปของเจ้าของร่างเดิมไม่ได้
หน้าไข่ห่าน ตาหยูเทา หางตาด้านบนโดยธรรมชาติ มีเสน่ห์สามส่วน ริมฝีปากสีแดงบางๆ เปียกชื้น ความงามเป็นธรรมชาติ
ไหปลาร้าประณีต อกใหญ่ก้นใหญ่ อวบอิ่มมีสัดส่วน แต่เอวบางจนจับได้รอบเดียว
หลิวจ้าวเม่ย์เองก็ดูเพลิน เธอสมชื่อจริงๆ ทั้งอ้อนทั้งแซ่บ เป็นนางงามอวบอิ่ม
ส่วนหญิงสาวที่ไปชนบทคนนั้น เป็นสไตล์บริสุทธิ์อ่อนแอ อกแบนทั้งหน้าและหลัง เมื่อเทียบกับเจ้าของร่างเดิมแล้ว หายไปมากในเรื่องความเซ็กซี่
เจ้าของร่างเดิมยังใช้รูปคนอื่นไปหาคนเป็นเพื่อนทางจดหมายเพื่อหลอกแต่ง สิ้นเปลืองของดีจริงๆ
มัดผมเป็นหางม้าเรียบง่าย หลิวจ้าวเม่ย์ถือเงิน 2.5 หยวนออกจากบ้าน