เหยียนเยว่ต้านทานความกระตือรือร้นของฉือจิ้นไม่ไหว จึงต้องยกสองมือประคองใบหน้าเขาไว้
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้คลำใบหน้าของพวกเขาอย่างละเอียดเช่นนี้
ปลายนิ้วไล้ผ่านแนวคิ้วที่ได้รูปและคมชัดลงมา สันจมูกโด่งตรง โหนกแก้มมีเหลี่ยมมุมชัดเจน แนวริมฝีปากเด่นชัด ใบหน้าทั้งหมดมีมิติและคมลึก
เพียงสัมผัสเค้าโครงนูนต่ำใต้ปลายนิ้ว นางก็จินตนาการได้ว่าเขาคงมีใบหน้าของเด็กหนุ่มเปี่ยมชีวิตชีวา
ใบหูของเหยียนเยว่ร้อนผ่าวขึ้นมาก่อน นางลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วจุ๊บแก้มเขาทีหนึ่ง
แตะเพียงแผ่วเบา รวดเร็วจนฉือจิ้นยังไม่ทันตั้งตัว
อีกด้านหนึ่ง มั่วเจ๋อกับเสวี่ยที่กำลังเย็บหนังสัตว์อย่างขะมักเขม้นก็หันมามอง
แววตานอกจากตกตะลึงแล้ว ยังเจือความอิจฉาอยู่เล็กน้อย
ทำแบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ?
หน้าหนาอย่างฉือจิ้นนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!
ฉือจิ้นยิ้มกว้างพลางหัวเราะ “เยว่เยว่จุ๊บข้าแล้ว”