เสี่ยวเหิงมองไปทางสตรีน้อยจากระยะไกล น้ำเสียงยังคงราบเรียบเช่นเคย “เมื่อวานข้าบอกไปแล้วว่า นอกจากเรื่องแต่งงาน เรื่องอื่น ๆ จะคำนึงถึงความเห็นของนาง ในเมื่อนางเป็นคนตัดสินใจ ก็ทำตามที่นางว่าเถอะ”
“ก่อนแต่งงานกัน สิ่งที่พวกเจ้าควรใส่ใจคือทำอย่างไรให้นางชอบ”
รวมถึงเขาด้วย!
เสี่ยวเหิงหันไปแล่เนื้อขา เช้านี้เขาจะไปกับเสวี่ยเพื่อเรียนรู้วิธีทำอาหารที่สตรีน้อยชอบกินจากคนในเผ่า
มั่วเจ๋อก็ตามไปด้วย
แต่เช้าตรู่ หลีหน้าบูดบึ้งเสียแล้ว
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังก่อกองไฟ แล้วต้มน้ำร้อนที่สตรีชอบดื่ม
ซิงหยวนเดินไปริมแม่น้ำ ฉีกสัตว์ร้ายตัวหนึ่งออกเป็นชิ้น ๆ กินอย่างเชื่องช้าจนหมด จากนั้นก็วนเวียนอยู่หน้าปากถ้ำอย่างเบื่อหน่าย
รอตั้งแต่เช้าจนถึงเที่ยง
ภายในถ้ำยังคงเงียบสนิท ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ
เหยียนเยว่เองก็ตกใจแทบแย่ ยาที่นางปรุงจะแรงเกินไปจนฉือจิ้นกินแล้วมีอันตรายหรือเปล่า!
นางเขย่าเสือดาวที่อยู่ข้างกาย แต่ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
เหยียนเยว่ยื่นมือออกไป ทำใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบเนื้อหน้าอกของเขาขึ้นมาบิดแรง ๆ
“ซี้ด~”
ฉือจิ้นแกล้งต่อไม่ไหวแล้ว
เขาหลับสบายจริง ๆ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นต้องนอนยาวทั้งวันทั้งคืน
ความจริงเขาตื่นเพราะหิวตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว แต่พอนึกว่าจะได้กอดสตรีน้อยต่ออีกสักพัก ก็เลยไม่ยอมลืมตาเสียที
ตอนนี้แกล้งต่อไม่ไหวแล้ว จึงทำหน้าใสซื่อแสร้งทำเป็นเพิ่งตื่นขึ้นมา พลางขยี้ตา “เยว่เยว่ อรุณสวัสดิ์”