เหตุการณ์ระทึกขวัญเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป อสูรหลายตนบนพื้นยังไม่ทันตั้งตัว ได้แต่มองคนทั้งสองร่วงลงไปกลางทะเลดอกไม้ต่อหน้าต่อตา
ที่นี่คือทุ่งดอกไม้ผืนใหญ่
สีชมพูอมม่วงสดใสเรียงตัวเป็นระเบียบ แทรกอยู่ท่ามกลางพืชพรรณรอบด้านที่ขึ้นรกจนดูไม่เข้ากัน
บางทีอาจเป็นเพราะบริเวณใกล้เคียงไม่มีอสูรอาศัยอยู่ ทะเลดอกไม้ผืนนี้จึงยังคงสมบูรณ์ ไม่มีร่องรอยถูกทำลายแม้แต่น้อย
สมบูรณ์แบบจนชวนให้รู้สึกประหลาด
ฉือจิ้นไม่แม้แต่จะชายตามองดอกไม้แสนสวยเหล่านั้น
เขาพุ่งเข้าไปในทะเลดอกไม้เพื่อค้นหาคน
「เยว่เยว่ เยว่เยว่~」
เสือดาวผู้กระวนกระวายได้สัมผัสเป็นครั้งแรกว่า ความร้อนใจจนแทบเผาไหม้เป็นอย่างไร
เขากำหมัดแน่น พลางเริ่มโทษพี่ใหญ่ขึ้นมาเสียด้วยซ้ำว่าเหตุใดถึงโยนสตรีน้อยลงมา
ถ้าเมื่อครู่เขารับนางไว้ไม่ทันล่ะ
ไม่!
ฉือจิ้นไม่กล้าคิดต่อเลยว่า สตรีน้อยที่เขาเฝ้าดูแลมาหลายวันจะหายไปจากชีวิตในชั่วพริบตา
เพลิงโกรธที่อัดอั้นไว้หลังจากตามตัวสตรีกลับมาได้ เมื่อครู่ยังคุกรุ่นอยู่แท้ ๆ บัดนี้กลับถูกความร้อนใจกลืนหายไปจนหมดสิ้น
สตรีน้อยของพวกเขาผิดอะไรด้วย? ขอเพียงนางปลอดภัยดี คนที่ยั่วยวนนางย่อมเป็นอสูรเผ่าละมั่งตนนั้นแน่นอน
หลีกับเสวี่ยกระโดดขึ้นฝั่งจากแหล่งน้ำใกล้ที่สุดเช่นกัน
หลีรีบระบุตำแหน่งที่ทั้งสองร่วงลงไปเมื่อครู่ น่าจะอยู่กลางทะเลดอกไม้พอดี ส่วนพวกเขาอยู่ทางตะวันตก
แต่พอพุ่งเข้าไป ทั้งคู่ก็หลงทิศท่ามกลางก้านดอกไม้ที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาทันที
หลีจึงเผยหางปลาสีเงินแวววาวออกมา แล้วฟาดก้านดอกไม้รอบตัวทิ้งอย่างไม่เลือกหน้า