คนที่มาเยือนคือหญิงสาวสวยสองคน
ก็คือสองคนที่ก่อนหน้านี้นั่งแนบชิดอยู่ข้างกายไป๋เฟิงอวี่ในสโมสรนั่นเอง
“คุณชายครับ” พ่อบ้านเดินเข้ามาต้อนรับ แล้วกล่าวกับชางเจ๋อเอี้ยนว่า “พวกเธอบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากต้องแจ้งให้คุณทราบครับ”
เขากุมมือตัวเองไว้ พร้อมลดเสียงลง
“ผมสืบถามดูแล้ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับบริษัทและความปลอดภัยของคุณชาย ผมถึงได้ตัดสินใจอนุญาตให้พวกเธอเข้ามาครับ”
“ขอคุณชายอย่าถือโทษผมเลยนะครับ”
พูดจบก็หันไปยิ้มให้เสิ่นจืออี้ แล้วเรียกเธอว่า “คุณนาย”
ใบหน้าที่เมื่อครู่ยังบึ้งตึงของชางเจ๋อเอี้ยน พลันเปลี่ยนเป็นสดใสขึ้นมาทันที
เขาเหลือบมองพ่อบ้าน
พ่อบ้านส่งยิ้มลึกลับอย่างรู้ทันมาให้
เสิ่นจืออี้ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ
“คุณชาง” หญิงสาวทั้งสองลุกขึ้นยืน กล่าวอย่างนอบน้อม
ชางเจ๋อเอี้ยนจูงมือเสิ่นจืออี้ไปนั่งตรงข้ามพวกเธอ
เขายังใส่ใจรินชาให้เสิ่นจืออี้ด้วย
“คุณชางโชคดีจริง ๆ นะคะ ที่ได้ภรรยาสวยขนาดนี้” หญิงสาวคนหนึ่งกล่าว “ได้ยินว่าคุณหนูเชินยังเป็นหลานสาวของท่านเซินด้วย ฐานะทางครอบครัวก็ไม่ธรรมดาเลยค่ะ”
“คุณหนูกับคุณชางเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยกเลยค่ะ”
ปกติชางเจ๋อเอี้ยนเบื่อหน่ายที่สุดกับคำประจบสอพลอไร้สาระพวกนี้
แต่พอเป็นเรื่องของเสิ่นจืออี้ เขากลับฟังเท่าไรก็ไม่รู้จักพอ
“รับชา” เขายกมุมปากขึ้นน้อย ๆ แล้วโบกมืออย่างใจกว้าง
สาวใช้รีบเข้ามารับรองแขกทันที
พูดเป็นเล่นไป คนที่คุณชางสั่งให้ยกชามารับรอง แสดงว่าเขาตั้งใจจะคุยกับพวกเธอต่ออีกสักหน่อย
ชางเจ๋อเอี้ยนบีบมือเสิ่นจืออี้เบา ๆ
“มีเรื่องอะไรหรือ”
“คุณชางรู้จักผู้หญิงที่ชื่อจีเสี่ยวเหลียนไหมคะ”