“สาม...” ฉู่สือโม่เกือบหลุดอุทานออกมา แต่พอถูกศิษย์พี่ใหญ่ส่งสายตาเตือนก็รีบกลืนคำกลับลงคอ
สามรากจิตวิญญาณงั้นหรือ?
ฉู่สือโม่ใช้สายตายืนยันอีกครั้ง ศิษย์พี่ใหญ่คงไม่ได้หลอกเขากระมัง สามรากจิตวิญญาณจะดูดซับพลังวิญญาณได้รวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร!
หรือศิษย์พี่ใหญ่เห็นว่าช่วงนี้เขาหย่อนยานในการฝึกฝน เอาแรงกายแรงใจไปทุ่มให้กับยาพิษ จึงจงใจพูดเช่นนี้เพื่อกระตุ้นเขา?
ที่จริงแล้วศิษย์น้องเล็กต้องเป็นรากจิตวิญญาณสวรรค์กลายพันธุ์ต่างหาก!
ทว่า ศิษย์พี่ใหญ่รู้ว่าเขาไม่มีทางเชื่อ จึงเพียงแค่นเสียงเยาะเย้ย ก่อนหยิบลูกแก้ววัดจิตวิญญาณขึ้นมาโยนเหนือศีรษะหล่านเยว่...
เบื้องล่างคือศิษย์น้องเล็กที่ถูกหมอกพลังวิญญาณห่อหุ้ม เบื้องบนคือแสงวิญญาณจากรากวิญญาณสามสีที่แยกชัดเจน สว่างเจิดจ้าและแสบตา
ฉู่สือโม่หุบปากฉับ
แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ คิดว่าลูกแก้ววัดจิตวิญญาณของศิษย์พี่ใหญ่ต้องเสียแน่ ๆ!
อัดอั้นชะมัด!
เขารู้สึกประหนึ่งว่าตนฝึกฝนมาอย่างสูญเปล่า
เยี่ยนเหลียงก็เม้มปากเงียบ ๆ อดไม่ได้ที่จะลูบดาบยักษ์บนแผ่นหลัง รอให้เรื่องของศิษย์น้องเล็กเรียบร้อยแล้ว เขาจะกลับไปฝึกฝนให้หนักขึ้นเป็นเท่าตัว มิฉะนั้น หากถูกศิษย์น้องเล็กแซงหน้า คงขายหน้าแย่
“ไม่ถูกแล้ว เหตุใดศิษย์น้องเล็กยังไม่เลื่อนขั้น?”
เยี่ยนเหลียงขมวดคิ้ว ตามปริมาณพลังวิญญาณที่ศิษย์น้องเล็กดูดซับเข้าไป ต่อให้ทะลวงถึงนักปราณสมบูรณ์ก็ยังเหลือเฟือ แต่เขากลับเห็นว่านางยังอยู่แค่นักปราณตอนต้น
พลังวิญญาณยังคงหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด กลุ่มพลังวิญญาณเหนือศีรษะหล่านเยว่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ความเร็วในการดูดซับของนางก็ยิ่งรวดเร็วขึ้นเช่นกัน