จางจื้อหยวนมองเสิ่นซูหลี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยถามขึ้นว่า "คุณหนูเล็ก มีคำสั่งอะไรก็สั่งเราได้เลยครับ เราจะทำทุกวิถีทางเพื่อท่านอย่างเต็มที่"
เฉินไช่เซียก็รีบแสดงความจงรักภักดีเช่นกัน เธอขอบตาแดงก่ำพูดขึ้นว่า "ใช่แล้วคุณหนูเล็ก ต่อให้ท่านไม่ให้เงินพวกเรา พวกเราก็เป็นคนของท่านอยู่ดี ต่อไปท่านอย่ามาเกรงใจพวกเราแบบนี้อีกเลยนะเจ้าคะ"
เสิ่นซูหลี่ต้องการก็คือความจงรักภักดีนี้ เธอมิได้จะใช้เงินซื้อใจผู้คนจริง ๆ แต่ต้องการใช้ท่าทีที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธแบบนี้ เพื่อสถาปนาความน่าเกรงขามในฐานะเจ้าบ้านคนใหม่ของตนอย่างเด็ดขาด
เธอลดเสียงต่ำลง พูดชัดถ้อยชัดคำว่า "สองวันนี้พวกคุณรอข่าวจากฉัน ฉันจะหาทางเอาเงินธนบัตรต้าทวนเจี๋ยสิบลังที่ถอนมาจากธนาคาร มอบให้พวกคุณ ถ้าแลกเป็นธนบัตรดำสิบได้ก็แลกให้หมด ถ้าแลกไม่ได้ ก็ให้แลกเป็นทองคำทั้งหมด"
จางจื้อหยวนพยักหน้าทันที "เข้าใจแล้วคุณหนูเล็ก พวกเราจะจัดการให้เรียบร้อยครับ"
เสิ่นซูหลี่เก็บเงินสดไว้ใช้ส่วนตัวหนึ่งแสนหยวน ซึ่งเพียงพอให้เธอใช้ชีวิตอย่างสบาย ๆ ไปอีกหลายปี
ส่วนเงินธนบัตรดำสิบอีกสิบลังใหญ่ ในอนาคตมันจะมีมูลค่ามหาศาล เก็บเอาไว้ไม่มีทางขาดทุน
เงินที่เหลือทั้งหมดแลกเป็นทองคำ คือการลงทุนที่ปลอดภัยที่สุด
ไม่อย่างนั้นเมื่อยุคสมัยพัฒนาไป เงินยิ่งจะด้อยค่าลง สู้ลงทุนทองคำตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า
ชาติก่อนเธอตายตอนปี 81
ได้ผ่านพายุทองคำมาพอดี ช่วงต้นปี 80 คือช่วงที่ทองคำราคาพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง
ถึงตอนนั้นหากเอาทองคำทั้งหมดออกขาย ผลตอบแทนจะน่าตกใจอย่างแน่นอน!