ประตูบ้านของตระกูลหลี่เปิดแง้มไว้ เสิ่นซูหลี่เห็นแผ่นหลังคุ้นตาที่กำลังก้มหน้าก้มตาเช็ดถูพื้นในแวบเดียว ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นทันที
เสิ่นซูหลี่กับหลี่ชิงเหอเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนมัธยมปลายด้วยกัน
ทั้งคู่เรียนเก่งพอๆ กัน ต่างติดอันดับห้าของชั้นปีเสมอ
เพียงแต่ว่า คนหนึ่งคือลูกสาวคนโตของเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองไห่เฉิง อีกคนหนึ่งเกิดในครอบครัวกรรมกรธรรมดา ฐานะต่างกันลิบลับ ต่อให้อยากจะเป็นเพื่อนกันก็คงเป็นไปได้ยาก
แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง ไอ้พวกอันธพาลสองสามคนเห็นว่าเสิ่นซูหลี่หน้าน่ารักดี ก็หาโอกาสรังแกเธอในที่ลับตา
เสิ่นซูหลี่เคยเรียนวิชาป้องกันตัวมาบ้างตอนเด็กๆ แต่ฝ่ายตรงข้ามมากันเป็นกลุ่ม เธอคนเดียวสู้ไม่ไหวจริงๆ
บังเอิญหลี่ชิงเหอที่เดินผ่านมาพอดีเห็นเข้า
หน้าตาของหลี่ชิงเหอดูบริสุทธิ์อ่อนแอเหมือนถูกใครรังแกได้ง่ายๆ แต่ลึกๆ แล้วกลับเป็นเสือโคร่งสาวจอมแกร่ง
ดันกล้าลุยเดี่ยวสู้กับผู้ชายสี่คน แต่ละไม้แต่ละมือเน้นความโหด ถือก้อนอิฐไล่ตีจนพวกมันหนีกระเจิง
ถึงจะช่วยเสิ่นซูหลี่ไว้ได้สำเร็จ แต่หัวตัวเองก็แตก
ต่อให้เป็นแบบนั้น
หลี่ชิงเหอกลับทำเป็นไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย หน้าเปื้อนเลือด ชำเลืองมองเธอจากบนลงล่าง พูดจาเหน็บแนม
"เจี๊ยกๆๆ อย่างเธอน่ะเหรอจะเรียกว่าเป็นคุณหนูนายทุน อยู่โรงเรียนก็โอหังวางท่าใส่พวกเรา สายตาเหยียดหยามไม่เห็นใครอยู่ในสายตา พอออกไปข้างนอกแล้วกลับโดนคนอื่นรังแกจนหมาตกกะบะ อึ๋ย! ไอ้พวกอ่อนแอ"
พูดจบก็สะบัดหางเปียอย่างผู้ชนะ ทำหน้ายียวนแล้วเดินจากไปอย่างภาคภูมิ
เสิ่นซูหลี่ที่ยืนงงอยู่ตรงนั้น ตกตะลึงในความแกร่งของหลี่ชิงเหอไปพักใหญ่