หลายวันนี้
ตำรวจในสถานีที่ไม่มีภารกิจ ต่างทำงานล่วงเวลาเพื่อซ่อมแซมซื่อเหอย่วนสี่ลานที่เสิ่นซูหลี่ให้สถานีเช่า
ตำรวจที่ขาดแคลนที่อยู่อาศัยต่างจับสลากเข้าไปอยู่กันครบแล้ว
ช่วงหลายวันนี้ ใบหน้าของตำรวจทุกคนล้วนเปี่ยมไปด้วยความยินดี คำพูดทุกคำล้วนแสดงความซาบซึ้งต่อสหายผู้แสนดีอย่างเสิ่นซูหลี่
สามีของจี๋รั่วหยุนก็ทำงานอยู่ที่สถานีตำรวจ ตำแหน่งสูงกว่าเธอเสียอีก เป็นหัวหน้าคณะผลิตของหน่วยสืบสวนคดีเศรษฐกิจ
เพราะสามีของเธอมีอายุงานมาก จึงได้รับจัดสรรอาคารพักอาศัยของครอบครัวพนักงานแบบสองห้องนอนตั้งแต่กลุ่มแรก
แต่สองสามีภรรยามีลูกชายสามคน ทุกคนแต่งงานกันหมดแล้ว แถมลูกชายคนโตยังมีลูกอีกด้วย
คู่สามีภรรยาสี่คู่พักอยู่ในบ้านสองห้องนอนขนาดหกสิบตารางเมตร ย่อมอยู่กันไม่ไหว
แม้จี๋รั่วหยุนจะไม่ได้รับจัดสรรบ้าน แต่หน่วยงานมีหอพักให้ เธอจึงเบียดอยู่กับสามีในหอพัก ส่วนบ้านก็ยกให้ลูกชายทั้งหลายอยู่
การจัดสรรบ้านครั้งนี้
จี๋รั่วหยุนได้รับความดีความชอบสองครั้งที่เสิ่นซูหลี่ยื่นให้ถึงปาก ประกอบกับอายุงานก่อนหน้านี้ จึงได้รับจัดสรรบ้านหลังหลักสองห้องที่ติดกันในลานด้านหน้า ซึ่งเป็นห้องชั้นยอด
บ้านหลังหลักหนึ่งห้องมีขนาดมากกว่าสามสิบตารางเมตร เพียงพอให้สองสามีภรรยาอยู่ได้อย่างสบาย
ลูกชายคนเล็กของเธอก็ทำงานด้านเอกสารอยู่ที่สถานีตำรวจเช่นกัน
แต่ลูกชายคนเล็กเพิ่งทำงานได้ไม่นาน อีกทั้งยังไม่มีผลงานความดีความชอบ อย่างน้อยห้าปีก็ยังไม่มีคุณสมบัติได้รับจัดสรรบ้าน
สองสามีภรรยาจี๋รั่วหยุนจึงยกอีกห้องให้ลูกชายคนเล็กกับภรรยาอยู่
บ้านสองห้องนอนในอาคารพักอาศัยของครอบครัวพนักงานก็พอดีให้ลูกชายคนโตกับภรรยา และลูกชายคนรองกับภรรยาอยู่
บ้านที่เสิ่นซูหลี่มอบให้ช่วยแก้ปัญหาที่อยู่อาศัยของครอบครัวใหญ่ของจี๋รั่วหยุนได้อย่างแท้จริง
แน่นอนว่าจี๋รั่วหยุนเองก็อยากทำอะไรตอบแทนเสิ่นซูหลี่เพื่อแสดงน้ำใจ
“อ้อ ใช่แล้ว เที่ยงตรงวันนี้ ทางสถานีจะไปสถานที่ประหารชีวิตเพื่อประหารโจวหมิงหล่างกับหลิว ลี่กั๋ว เธออยากไปดูเหตุการณ์จริงไหม” จี๋รั่วหยุนกระซิบถามข้างหูเสิ่นซูหลี่
เสิ่นซูหลี่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายยังจำเรื่องนี้ได้