เสิ่นซูหลี่นึกขึ้นได้ว่ายังมีภารกิจหลักอีกหลายอย่างที่ค้างอยู่ไม่เสร็จ จึงอดถามไม่ได้ว่า "ภารกิจเหล่านี้มีเวลาจำกัดไหม? ถ้าทำไม่สำเร็จ จะมีบทลงโทษอะไรหรือเปล่า?"
ระบบ: "ไม่มีเวลาจำกัดอ้อ! โฮสต์วางใจได้~ ไม่มีการลงโทษใดๆ ทั้งสิ้น ต่อให้ไม่ทำภารกิจเลยก็ไม่เป็นไร~"
เช่นนั้นนางก็วางใจได้แล้ว
"เจ้าตัวน้อย ทุ่งวิญญาณที่ได้เป็นรางวัลจากภารกิจ กับในพื้นที่ของฉัน เป็นทุ่งวิญญาณชนิดเดียวกันไหม?"
ระบบ: "การทำงานเหมือนกัน~"
ดวงตาของเสิ่นซูหลี่เป็นประกายขึ้นมาทันที ลมหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย
ทุ่งวิญญาณเป็นของวิเศษจริงๆ นะ!
เหรียญทองดีอยู่หรอก แต่ทุ่งวิญญาณสามารถปลูกข้าววิญญาณและผักวิญญาณได้ เป็นสมบัติที่ทำให้นางตั้งตัวได้ เป็นรากฐานของการดำรงชีวิต!
นางกำลังกังวลว่าทุ่งวิญญาณที่มีอยู่นั้นไม่พอปลูก! ไม่คิดว่าระบบจะเก่งขนาดนี้ แม้แต่ของดีแบบนี้ก็หาได้!
การแลกเปลี่ยนนี้ คุ้มสุดๆ!
ไม่ลังเลอีกต่อไป
เสิ่นซูหลี่ก้าวเข้าไปทันที อดทนกับกลิ่นคาวเลือดที่หนาแน่นจนน่าคลื่นไส้ กัดฟัน ก้มตัวอุ้มชายหนุ่มที่หมดสติขึ้นมา แล้วรีบเดินเข้าไปในห้องคนรับใช้ชั้นล่าง
ห้องคนรับใช้ของคฤหาสน์ตระกูลเสิ่นมีห้องน้ำในตัว สะดวกมาก
ในห้องว่างเปล่า แม้แต่เตียงก็ไม่มี
เสิ่นซูหลี่หยิบผืนผ้าใบกันน้ำผืนหนึ่งออกมาจากพื้นที่ วางลงบนพื้น แล้วเอาคนวางลงบนนั้นก่อน
เขายังมีเลือดซึมออกมาตลอด ถ้าจะวางลงบนพื้นไม้โดยตรง พื้นไม้อาจจะถูกเลือดชะ soaked เสียหาย และทำความสะอาดก็จะยุ่งยากยิ่งขึ้น
นางหยิบน้ำพุวิญญาณออกมาจากพื้นที่ ง้างปากของเซี่ยเฉิงหยวน แล้วใช้ช้อนป้อนน้ำให้เขาสองสามคำ
น้ำพุวิญญาณเข้าท้อง ใบหน้าที่ซีดเผือดเหมือนกระดาษของเซี่ยเฉิงหยวนก็เริ่มมีสีเลือดจางๆ ปรากฏขึ้นมา
เสิ่นซูหลี่ลองสัมผัสลมหายใจและหัวใจของเขา รู้สึกว่าแข็งแรงขึ้นมากแล้ว จึงถอนหายใจโล่งอก
นางหากรไหม้ออกมา ฉีกและตัดเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือดของเซี่ยเฉิงหยวนออกจนหมด โดยไม่เกรงใจ เผยให้เห็นอกที่เต็มไปด้วยรอยแผลและขายาวสองข้างที่เรียวยาวตรง
เมื่อเห็นบาดแผลบนตัวเขาชัดๆ รูม่านตาของเสิ่นซูหลี่หดตัวลงทันที!
รอยแผลหนาแน่น ใหญ่บ้างเล็กบ้าง รอยใหม่กับรอยเก่าซับซ้อนกัน แทบไม่มีผิวที่ดีสักจุดเดียว!