จูหมิงเยว่จ้องมองเสิ่นซูหลี่ด้วยความตื่นตระหนก ถามว่า "เธอ...เธอหมายความว่ายังไง?"
เสิ่นซูหลี่ทำท่าตกใจกลัวจนตัวสั่น
"ก็จะมีการตัดหางปลิ้นปล้องทุนนิยมไง! ตระกูลเสิ่นก็อยู่ในบัญชีที่จะถูกชำระบัญชีด้วย!"
"ถึงตอนนั้นไม่เพียงแต่จะถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดเท่านั้น ยังต้องถูกแขวนป้ายเดินประจาน แล้วจัดเวทีวิพากษ์วิจารณ์อีกด้วย! สุดท้ายก็จะถูกส่งตัวไปปฏิรูปในที่กันดารที่สุด!"
ซูฉางอานผลักแว่นตา หรี่ตามองเสิ่นซูหลี่อย่างพยายามทำเป็นใจเย็น แล้วตวาดว่า "เสิ่นซูหลี่ ฉันเตือนเธอไว้ อย่าพูดเกินจริงให้คนตื่นตระหนก!"
เสิ่นซูหลี่ไม่สนใจเขา พูดต่อไป
"ตอนนี้ต้องรีบหาทางช่วยพ่อฉันออกมาให้ได้ เขายังไงก็เป็นประมุขตระกูลเสิ่น ต้องให้เขาคิดหาทางช่วยเรา! ไม่อย่างนั้นพอการชำระบัญชีเริ่มขึ้น ใครก็หนีไม่รอด!"
จูหมิงเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ไม่มีใครคาดคิดว่าผู้หญิงเลวคนนี้จะพูดอ้อมโลกขนาดนี้ สุดท้ายกลับหมายถึงเรื่องนี้!
ผู้หญิงโง่คนนี้!
แต่ทุกคนก็โล่งใจพร้อมกัน
ดูเหมือนผู้หญิงเลวคนนี้จะไม่รู้แผนการทั้งหมดของพวกเขา!
ยังไงพวกเขาก็จะแอบหนีไปฮ่องกงในไม่ช้า ขอแค่ช่วยซูหยุนไห่ออกมาได้ก็พอ!
"แล้วคนรู้จักที่เธอพูดถึงเมื่อกี้ช่วยได้ไหม?"
จางหลานฮวาเอ่ยถามเสิ่นซูหลี่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พาทุกคนกลับมาที่ประเด็นหลัก
คนอื่น ๆ ก็หันมามองเสิ่นซูหลี่ด้วยความตื่นเต้นพร้อมกัน
เสิ่นซูหลี่กัดริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า "เขาบอกว่าหาทางได้ แต่ต้องใช้เงินก้อนใหญ่ไปปิดปากหลายฝ่าย"
"อีกอย่าง ฉันก็ต้องใช้โควต้าการทำงานไปสร้างความสัมพันธ์ด้วย โควต้างานของคุณทุกคนต้องยกให้ฉันจัดการ"
"ยุคนี้บางทีเงินก็อาจไม่ดีเท่าโควต้าการทำงาน"
หลี่เจียวเอ๋อรู้สึกไม่พอใจ มองเสิ่นซูหลี่ด้วยความระแวง "นั่นคืองานของเรานะ ทำไมต้องให้เธอเอาไปใช้สร้างหนี้บุญคุณด้วย!"
เสิ่นซูหลี่มองเธออย่างเย็นชาแล้วตวาด "หุบปากไปเลย เธอมันคนโง่!"
"นี่มันเวลาไหนแล้วยังคิดเรื่องงานอยู่อีก! พอพวกเราทั้งครอบครัวถูกจับ งานยังจะรักษาไว้ได้อีกเหรอ!"
คำพูดนี้เข้าตรงใจทุกคน ทุกคนล้วนเห็นด้วยกับเสิ่นซูหลี่
จูหมิงเยว่คิดในใจ ยังไงก็จะออกจากเมืองไห่เฉิงในไม่ช้า งานพวกนี้เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์