เดิมทีเหล่าครูผู้คุมสอบหลายคนไม่ได้ใส่ใจฝูสุยเท่าไรนัก แต่ตอนนี้กลับอุทานขึ้นพร้อมกัน
“อะไรนะ?”
ระดับสร้างโลกเก้าดาวงั้นเหรอ?
เมิ่งเซียงอวิ๋นพยักหน้า “ใช่ ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ”
เหล่าครูเงียบลง ไม่พูดอะไรอีก สายตาจับจ้องไปที่ฝูสุยอย่างเต็มที่
“เธอกำลังจะลอบโจมตีเจ้านกกระเรียนขาเดียวตัวนั้นเหรอ?”
“เจ้านกกระเรียนขาเดียวตัวนี้อย่างน้อยก็ระดับเอ เธอเป็นแค่ผู้เรียกไพ่ฝึกหัด จะรับมือไหวเหรอ?”
“ดูก็รู้แล้ว” ครูคนหนึ่งพูด
ในภาพ ฝูสุยขยับแล้ว
“เดี๋ยวก่อน ไพ่จิตวิญญาณของเธอใช้ได้ทั้งอาวุธสองชิ้นเลยเหรอ?”
จนกระทั่งฝูสุยเรียกไพ่จิตวิญญาณของเทพดาวทานหลางออกมา แล้วสังหารเจ้านกกระเรียนขาเดียวด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เหล่าครูก็ยังไม่หายตะลึง
ผ่านไปครู่ใหญ่ ฝูสุยปีนเข้าไปในรังนกกระเรียนขาเดียวแล้ว ครูจากโรงเรียนถงเย่ถึงเอ่ยขึ้นว่า “ทักษะไพ่จิตวิญญาณของเธอแข็งแกร่งเกินไปแล้วหรือเปล่า ทักษะพิพากษาใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”
อย่าคิดว่าพวกเขาไม่เคยเห็นไพ่จิตวิญญาณที่มีทักษะพิพากษามาก่อนนะ
คิดได้ดังนั้น ครูหลายคนก็หันไปมองเมิ่งเซียงอวิ๋น “เหล่าเมิ่ง นักเรียนคนนี้ชื่ออะไร?”
“ฝูสุย” เมิ่งเซียงอวิ๋นเหลือบมองพวกเขา “อย่าหวังเลย เธอลงชื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดือนมิถุนายนปีหน้าแล้ว”
ตอนเปิดรับสมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยเก้าตี้ ฝูสุยกับเพื่อนร่วมหออีกสามคนก็สมัครกันหมด
ครูจากโรงเรียนถงเย่ยิ้ม “ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง นึกว่าปีหน้าโรงเรียนถงหัวของพวกนายจะมีแชมป์เขตบีสักคนเสียอีก”
เมิ่งเซียงอวิ๋นหัวเราะหึ ๆ สองที “เทียบกับโรงเรียนถงเย่ของพวกคุณไม่ได้หรอก ผู้เรียกไพ่ระดับกลางชั้นปีสองคนนั้นของพวกคุณไม่ได้สมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยใช่ไหม?”
“ไม่ได้สมัคร”
……
ภายในกระดาษข้อสอบ ฝูสุยเห็นไข่ยักษ์ลายจุดสีขาวสองฟอง ขนาดเท่าลูกแตงโมอยู่ในรังนกกระเรียนขาเดียว
เธอยื่นมือไปแตะเปลือกไข่ แล้วสัมผัสได้ถึงไอปีศาจมารที่อยู่ภายใน เธอมองไข่พลางครุ่นคิดสองวินาที ก่อนเปิดใช้การ์ดฟุโดเมียวโออีกครั้ง