คำเตือนก่อนอ่าน:
1. เนื้อหาทั้งหมดเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีต้นแบบจากเรื่องจริง
2. ไม่มีคู่จิ้น ไม่มีเส้นเรื่องความรัก แต่จะจิ้นกันตามใจก็ได้
3. เน้นเล่าเรื่องตัวละครหลายคน มีทั้งภาพรวมของผู้เข้าแข่งขันในรายการออดิชันและสมาชิกวงบอยแบนด์ แต่ตัวเอกมีเพียงเจียงตู้คนเดียว
4. มีโพสต์ในฟอรัมและคอมเมนต์แซะอย่างมีสีสันจำนวนมาก เล่าผ่านมุมมองแฟนคลับเป็นหลัก
5. ไม่รับคำแนะนำเรื่องการเขียน และอย่าด่าผู้เขียน ไม่ชอบก็ปิดไปได้เลย
*
“งั้นที่ฉันเกิดใหม่ซ้ำไปซ้ำมาตลอดหลายปีนี่ก็เป็นความผิดของนายสินะ?”
เจียงตู้นั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือ สีหน้าดูสงบนิ่ง ทว่าในใจกลับปั่นป่วนอย่างหนักเพราะระบบที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น
“……ใช่แล้ว ขอโทษด้วย” เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา
เมื่อได้ยินคำขอโทษนั้น เจียงตู้สูดหายใจลึก รู้สึกเพียงว่าเส้นประสาทของตัวเองปวดตุบ ๆ
นี่เป็นครั้งที่ยี่สิบแล้วที่เขาเกิดใหม่
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาประสบอุบัติเหตุรถชนเสียชีวิตในวันเกิดอายุยี่สิบสองปี เขาก็ติดอยู่ในวังวนการเกิดใหม่ไม่รู้จบ
ทุกครั้งหลังจากตาย เขาจะตื่นขึ้นมาในวันเกิดของตัวเอง แล้วจบการเกิดใหม่รอบนั้นลงในวันเกิดอายุยี่สิบสองปีด้วยวิธีตายสารพัดแบบ
การวนซ้ำไม่หยุดตลอดสี่ร้อยกว่าปี ทำให้เขาถูกขังอยู่ในห้วงเวลายี่สิบสองปีนี้ ไม่อาจก้าวต่อไปได้
แม้ทุกครั้งที่เกิดใหม่ เขาจะพยายามใช้ชีวิตในแบบที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนให้มากที่สุด แต่พอวนซ้ำมานานเกินไป เจียงตู้ก็ชาไปหมดแล้ว
ประสบการณ์เกิดใหม่ที่ยาวนานทำให้ร่างกายของเขายังหนุ่มแน่น แต่สภาพจิตใจเปลี่ยนไปนานแล้ว
เขาเคยเป็นจิตรกร นักข่าว และนักวิจัย เคยติดตามคณะสำรวจทางวิทยาศาสตร์ไปยังเขตไร้ผู้คน เคยลอยลำอยู่กลางทะเลหลายเดือน และเคยเก็บตัวเปิดร้านหนังสือในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
เขาเคยรักใครคนหนึ่ง และเคยได้รับความรัก
แต่ทุกอย่างล้วนถูกขังไว้ในช่วงเวลายี่สิบสองปีนี้ ไม่มีวันไปถึงปลายทางได้
เขาหลับตาลง ใช้นิ้วนวดขมับที่เต้นตุบ ๆ “ทำไม? ทำไมต้องเป็นฉัน?”
“ตอนแรกระบบต้องการผูกสัญญากับนาย เพื่อทำภารกิจเป้าหมายอุดมคติในชีวิต” เสียงสังเคราะห์ตอบ “นายสามารถตั้งเป้าหมายในชีวิตได้ แล้วระบบจะช่วยผลักดันให้นายขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดของสาขานั้น แต่ว่า……”
“ระหว่างขั้นตอนผูกสัญญา โปรแกรมบันทึกเวลาขัดข้อง ช่วงเวลาที่บันทึกไว้ถูกล็อกอยู่ระหว่างปี 2006 ถึง 2028 เราเพิ่งระบุตำแหน่งของข้อผิดพลาดนี้ได้”
“เพิ่งงั้นเหรอ” เจียงตู้ทวนคำ “สี่ร้อยปี วนซ้ำยี่สิบครั้ง พวกนายเพิ่งตรวจพบ”
“ความเร็วของเวลาในแต่ละมิติไม่เท่ากัน สำหรับพวกเราแล้ว ตั้งแต่เกิดข้อผิดพลาดจนถึงระบุตำแหน่งได้ใช้เวลาประมาณสามนาที”
จู่ ๆ เจียงตู้ก็อยากหัวเราะขึ้นมา และเขาก็หัวเราะออกมาจริง ๆ เสียงหัวเราะอัดอั้นอยู่ในอก ก่อนจะกลายเป็นเสียงหอบหืด ๆ คล้ายกำลังไอ
การดิ้นรนกว่าสี่ร้อยปี กลับเป็นแค่ข้อผิดพลาดที่ใช้เวลาสามนาที ช่างเป็นคำพูดที่น่าขันเสียจริง
“ถอดระบบออกได้ไหม?” เขาถาม
“ได้” เสียงสังเคราะห์ตอบรับ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงลังเลคล้ายกำลังชั่งใจ “แต่ต้องทำภารกิจเป้าหมายอุดมคติในชีวิตให้สำเร็จก่อน ถึงจะยกเลิกการผูกระบบได้”
“หมายความว่า” สีหน้าของเจียงตู้ค่อย ๆ เย็นชาลง “ฉันต้องกลับไปใช้ชีวิตยี่สิบสองปีนี้ซ้ำอีกครั้ง เพื่อทำเป้าหมายอุดมคติอะไรนั่นให้สำเร็จงั้นเหรอ?”
“ในทางเทคนิคก็ใช่” ระบบตอบ “ต้องทำภารกิจให้สำเร็จก่อน ระบบถึงจะเข้าสู่ขั้นตอนถอนการติดตั้ง และการล็อกช่วงเวลาจึงจะถูกปลดออก”
“ถ้าฉันไม่ทำล่ะ?”
“นายจะติดอยู่ในวังวนเวลาปัจจุบันต่อไป จนกว่าจักรวาลจะดับสูญด้วยความร้อน” เสียงของระบบไร้ซึ่งความรู้สึก “ข้อผิดพลาดนี้แก้ไขโดยตรงไม่ได้ นี่เป็นทางออกเดียว”
เจียงตู้เหม่อลอย สติพลันย้อนนึกถึงทุกสิ่งที่เคยประสบมา
เพื่อหนีจากวังวน เขาเคยลองทำทุกวิถีทาง ถึงขั้นมีอยู่หลายครั้งที่คิดจะจบชีวิตตัวเองก่อนอายุยี่สิบสอง
แต่สุดท้ายเขาก็พบว่าทุกอย่างไร้ประโยชน์ กำแพงของกรงเวลาแห่งนี้แข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายได้
“ฉันต้องทำยังไงถึงจะทำภารกิจสำเร็จ” เจียงตู้ได้ยินตัวเองเอ่ยถาม
“เนื่องจากตอนผูกสัญญาครั้งแรก ระบบไม่สามารถสื่อสารกับผู้ใช้งานได้อย่างถูกต้อง เป้าหมายอุดมคติในชีวิตจึงถูกสุ่มโดยโปรแกรมเป็น ‘การเป็นไอดอลระดับโลก’” น้ำเสียงของระบบฟังดูคล้ายโล่งอกอยู่เล็กน้อย “ระบบจะช่วยผลักดันให้นายทำเป้าหมายให้สำเร็จ วันที่บรรลุเป้าหมายคือวันที่วังวนสิ้นสุดลง”
“ไอดอล?”
เจียงตู้เงียบสนิทไปเลย
คำนี้เป็นสิ่งที่เขาแทบไม่มีความรู้เลยสักนิด
ตลอดสี่ร้อยกว่าปีอันยาวนาน เขาทำมาหลายอย่าง ทั้งวาดภาพ ร้องเพลง เขียนหนังสือ ขุดค้นทางโบราณคดี เดินเรือ และสำรวจพื้นที่กลางแจ้ง……แต่กลับไม่เคยเข้าไปข้องเกี่ยวกับโลกที่รายล้อมด้วยแสงไฟสปอตไลต์และเสียงกรีดร้องเลย
“ระดับโลก” ระบบเสริมด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึกดังเดิม “ระบบจะประเมินจากข้อมูลโดยรวม ทั้งการเป็นที่รู้จักในระดับโลก ขอบเขตการเข้าถึงของแฟนคลับ อิทธิพลต่อสาธารณชน มูลค่าทางการค้า และการยอมรับในวงการ นายต้องไปให้ถึงระดับอิทธิพลสูงสุดของสาขานั้นในระดับโลก”
เจียงตู้มองปฏิทินตั้งโต๊ะที่วางอยู่บนโต๊ะ บนนั้นแสดงวันที่อย่างชัดเจนว่า 23 มีนาคม 2024
อีกสี่ปีกว่าเขาจะอายุยี่สิบสอง
การกลายเป็นไอดอลที่มีอิทธิพลสูงสุดในระดับโลกภายในสี่ปี ฟังดูเหลวไหลน่าขันอย่างยิ่ง แต่ตลอดสี่ร้อยกว่าปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้ว่าจุดสิ้นสุดอาจมีหน้าตาเป็นอย่างไร
“นายช่วยอะไรฉันได้บ้าง?” แววตาของเจียงตู้ที่เดิมทีดูชาเฉยค่อย ๆ กลับมาแน่วแน่ขึ้นทีละน้อย เมื่อเทียบกับการเกิดใหม่หลายครั้งก่อนหน้าที่ไร้ทิศทาง อย่างน้อยครั้งนี้เขาก็รู้ว่าปลายทางอยู่ตรงไหน
สิ่งที่เขาต้องทำต่อจากนี้คือมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายนั้นไม่หยุด จนกว่าจะได้รับอิสรภาพ
“ระบบจะจัดทำแผนเส้นทางที่ดีที่สุดและให้ความช่วยเหลือที่จำเป็น” เสียงสังเคราะห์ตอบ “ตรวจพบเส้นทางเดบิวต์ที่เร็วที่สุดห้าเส้นทาง หลังจากคัดกรองแล้ว เหลือเส้นทางที่ทำได้หนึ่งเส้นทาง”
“……ลองว่ามาสิ”
“เข้าร่วมรายการออดิชันบอยแบนด์ ‘จักรวาลประกายไฟ’”
“‘จักรวาลประกายไฟ’?” เจียงตู้ทวนชื่อรายการที่ไม่ถึงกับคุ้นหูนัก
เขารู้จักรายการนี้
แม้เจียงตู้จะเป็นคนที่ไม่สนใจและไม่รู้เรื่องวงการบันเทิง แต่เขาก็ยังเคยได้ยินชื่อรายการออดิชันบอยแบนด์นี้อยู่บ้าง
สาเหตุหลักเป็นเพราะ ‘จักรวาลประกายไฟ’ โด่งดังอย่างถล่มทลายทั่วประเทศหัว
ในช่วงไม่กี่เดือนที่รายการออกอากาศ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็ได้ยินคนพูดถึงรายการนี้
ตอนนั้นเจียงตู้ไม่เข้าใจความรู้สึกแรงกล้าจนแทบจะเหมือนศรัทธานั้น แต่ตอนนี้เขากำลังจะก้าวเข้าไปในใจกลางกองไฟที่ครั้งหนึ่งเขาเคยกันตัวเองออกห่าง
“รายการจะเปิดรับสมัครออนไลน์รอบคัดเลือกรอบแรกในเดือนนี้ และเริ่มถ่ายทำพร้อมออกอากาศอย่างเป็นทางการในอีกสามเดือน” ระบบแจกแจงกำหนดการอย่างละเอียดขึ้น “หมดเขตรับสมัครตอนสองทุ่มวันอาทิตย์นี้ ต้องการให้ระบบสร้างข้อมูลสมัครและส่งใบสมัครให้นายไหม?”
ดูเหมือนจะไม่มีวิธีไหนที่เร็วไปกว่านี้แล้ว หากเขาต้องการเดบิวต์เป็นไอดอล
“อืม” สุดท้ายเจียงตู้ก็ตอบ “ช่วยสมัครให้ฉันที”