สาวหน้านิ่งน่ารัก เดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์จากเวทีเฟ้นไอดอล

ตอนที่ 2 พื้นที่เรียนรู้

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“ผมไม่เคยเรียนเต้น” เจียงตู้เตือนระบบ “ให้คนที่ไม่มีพื้นฐานการเต้นไปเข้าร่วมออดิชันแล้วเดบิวต์สำเร็จ ตามทฤษฎีแล้วคงเป็นไปได้ยาก”

ระบบเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ระบบอุดมคติชีวิตเป็นเพียงระบบสนับสนุน ไม่สามารถช่วยให้ผู้ถือครองได้รับความสามารถมาโดยไม่มีที่มาที่ไปได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความขัดข้องของระบบสร้างประสบการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ให้แก่ผู้ถือครอง ระบบจึงสามารถชดเชยด้วยพื้นที่เรียนรู้และการฝึกสอนจากครูผู้เชี่ยวชาญได้”

เจียงตู้พยักหน้า ขอแค่มีทางแก้ก็พอแล้ว เรื่องอื่นเขาไม่อยากสืบสาวต่อ

จากนั้นเขาก็นึกถึงเรื่องสมัครรายการจักรวาลประกายไฟที่ระบบเพิ่งพูดถึง “สมัครทางออนไลน์แค่ส่งประวัติส่วนตัวก็พอเหรอ ไม่ต้องส่งคลิปเต้นหรือไฟล์เสียงร้องเพลงด้วยเหรอ”

“รอบคัดเลือกรอบแรกต้องส่งแค่ข้อมูลพื้นฐานกับรูปถ่ายหน้าตรง ส่วนรอบสองต้องอัปโหลดคลิปแนะนำตัวและคลิปแสดงความสามารถ จะร้องเพลงหรือเต้นก็ได้” ระบบอธิบาย

“งั้นสิ่งที่ผมต้องทำต่อจากนี้ก็คือเตรียมการแสดงความสามารถสักชุด” เจียงตู้ไม่กังวลเลยว่าตัวเองจะผ่านรอบคัดเลือกรอบแรกของรายการไม่ได้

หลังจากถูกพ่อแม่และญาติมิตรชมมานับครั้งไม่ถ้วน เขาก็เข้าใจหน้าตาของตัวเองเป็นอย่างดี

เขาหน้าตาดีมาก

ตอนนี้เขามองไปยังกระจกบนผนัง

ในกระจกสะท้อนใบหน้าที่ชวนให้ตะลึง

คิ้วกระดูกสูง เบ้าตาลึก สันจมูกโด่งเป็นสัน โครงหน้ามีมิติชัดเจนอย่างยิ่ง

ส่วนผิวหน้าแต่งแต้มความงามเจิดจ้าลงบนโครงหน้าคมคายได้อย่างพอเหมาะ คิ้วดำเข้ม แฝงความคมตามธรรมชาติอยู่เล็กน้อย ขนตายาว เมื่อเขาหลุบตาลงก็จะดูเปราะบางราวกับแตกสลาย

สิ่งที่พิเศษที่สุดคือดวงตาคู่นั้น

ม่านตาเป็นสีอำพันเข้ม รูปตาเป็นดวงตาดอกท้อได้รูป ควรจะเป็นดวงตาที่เปี่ยมเสน่ห์และมีรอยยิ้ม ทว่าตอนนี้สิ่งที่ตกตะกอนอยู่ในแววตากลับเป็นความว่างเปล่าที่หลงเหลือจากกาลเวลายาวนานหลายปี

ความงามเจิดจ้าถึงขีดสุดกับความเย็นชาถึงขีดสุดดำรงอยู่บนใบหน้านี้อย่างขัดแย้งและกลมกลืนในเวลาเดียวกัน

หากนำใบหน้าหล่อหรือสวยตามความหมายทั่วไปมาเทียบกับเขา เกรงว่าจะดูจืดชืดลงไปทันที

เจียงตู้มองตัวเองในกระจกอย่างเงียบงัน ราวกับกำลังประเมินสิ่งของชิ้นหนึ่งที่กำลังจะถูกนำขึ้นจัดแสดง เขารู้ดีว่าแค่ใบหน้านี้ก็เพียงพอให้ผ่านรอบคัดเลือกรอบแรก และแม้แต่จะได้รับความสนใจในช่วงต้นรายการก็ไม่ใช่เรื่องยาก

“ถ้าอย่างนั้น การฝึกสอนจากครูผู้เชี่ยวชาญกับพื้นที่เรียนรู้” เขาพูดกับระบบ “ใช้ได้เลยตอนนี้ไหม”

“โปรแกรมชดเชยของระบบพร้อมแล้ว พื้นที่เรียนรู้ส่วนตัวและโมดูลการฝึกสอนจากครูผู้เชี่ยวชาญเปิดใช้งานแล้ว”

ทันทีที่เสียงของระบบสิ้นสุดลง เจียงตู้ก็รู้สึกว่าอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย สภาพแวดล้อมรอบกายเปลี่ยนเป็นห้องซ้อมเต้นในชั่วพริบตา

ผนังห้องซ้อมเป็นสีขาวนวล ผนังสองด้านติดกระจกเต็มบานตั้งแต่พื้นจรดเพดาน พื้นปูด้วยแผ่นยางสำหรับห้องซ้อม มุมห้องมีเครื่องเสียงระดับมืออาชีพตั้งอยู่ ส่วนอีกด้านมีเครื่องออกกำลังกายและราวยืดกล้ามเนื้อเรียงเป็นระเบียบ

“พื้นที่แห่งนี้คือพื้นที่เรียนรู้ที่ระบบจัดไว้ชดเชย กฎทางฟิสิกส์เป็นอิสระจากภายนอก” เสียงกลไกดังขึ้นอย่างเหมาะเจาะ สะท้อนก้องไปทั่วห้องซ้อมอันว่างเปล่า “อัตราการไหลของเวลาถูกปรับเป็นสัดส่วน 1 ต่อ 20 ภายในพื้นที่นี้ การใช้พลังงานของร่างกายคุณเป็นไปตามกฎของพื้นที่ภายใน แต่อัตราการเผาผลาญและความชรายังคงสอดคล้องกับแกนเวลาภายนอก”

เจียงตู้เดินไปที่ผนังกระจก ยื่นมือแตะพื้นผิวเย็นเฉียบ ปลายนิ้วทิ้งไออุ่นเป็นฝ้าจาง ๆ ไว้จุดหนึ่ง

“นอกจากนี้” ระบบกล่าวเสริม “พื้นที่เรียนรู้เชื่อมต่อกับโมดูลการฝึกสอนจากครูผู้เชี่ยวชาญแล้ว ไม่ว่าคุณต้องการทักษะที่เกี่ยวข้องด้านใด ระบบจะจับคู่ผู้สอนระดับแนวหน้าจากจักรวาลอื่นให้ พวกเขาจะให้คำแนะนำแบบตัวต่อตัวแก่คุณในพื้นที่นี้ผ่านภาพฉายโฮโลแกรม”

“จักรวาลอื่นเหรอ” เจียงตู้จับคำนี้ได้

“ใช่แล้ว องค์ประกอบของจักรวาลไม่ได้มีเพียงมิติเดียว นอกเหนือจากโลกของคุณ ยังมีจักรวาลคู่ขนานอีกนับไม่ถ้วน ระบบได้รวบรวมทรัพยากรการสอนชั้นยอดจากจักรวาลเหล่านั้น ผู้ที่คุณจะได้เรียนด้วยคือผู้ที่ฝึกฝนทักษะด้านใดด้านหนึ่งจนถึงขีดสุดในโลกของตนเอง”

ทันทีที่ระบบพูดจบ อากาศกลางห้องซ้อมก็สั่นไหวขึ้นราวกับระลอกคลื่นบนผิวน้ำ

เงาร่างโปร่งแสงที่เปล่งประกายสีฟ้าอ่อนเริ่มก่อตัวขึ้น เป็นรูปร่างของหญิงสาวผู้มีท่วงท่าสง่างาม แม้ใบหน้าจะยังพร่าเลือน แต่ทั่วร่างกลับแผ่บรรยากาศคล่องแคล่วและสง่างามของผู้ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงมาแล้ว

“ครูสอนพื้นฐานการเต้นที่จับคู่ให้คุณพร้อมแล้ว” ระบบกล่าว “รหัสครูฝึก ดับเบิลยู-07 เชี่ยวชาญด้านการปรับความทรงจำของกล้ามเนื้อและการควบคุมร่างกายของผู้เรียนขึ้นใหม่ภายในเวลาอันสั้น ต้องการเริ่มการฝึกครั้งแรกทันทีหรือไม่”

เจียงตู้ไม่ได้ตอบในทันที เขายังจำเรื่องที่ระบบพูดถึงเมื่อครู่นี้ได้

“รอบสองกำหนดไว้เมื่อไร” เขาถาม

“ตามกำหนดการที่ทีมงานรายการจักรวาลประกายไฟประกาศไว้ ผลรอบคัดเลือกรอบแรกทางออนไลน์จะประกาศในอีกสองสัปดาห์ เมื่อถึงตอนนั้น ผู้ที่ผ่านรอบแรกจะได้รับลิงก์สำหรับส่งเอกสารรอบสอง คุณต้องเตรียมคลิปแนะนำตัวความยาวไม่เกินหนึ่งนาทีและคลิปแสดงความสามารถความยาวหนึ่งนาทีครึ่งให้พร้อมภายในสองสัปดาห์”

“สองสัปดาห์” เจียงตู้คำนวณอย่างรวดเร็วในใจ

สิบสี่วันในโลกภายนอก หากแปลงเป็นเวลาภายในพื้นที่นี้ก็เท่ากับ...

“สองร้อยแปดสิบวัน” เขาสรุปออกมา

สองร้อยแปดสิบวัน เวลามากกว่าครึ่งปี

เมื่อเลขจำนวนนั้นปรากฏชัดในใจ ความรู้สึกขมปร่าก็ค่อย ๆ เอ่อขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจของเจียงตู้ ตลอดสี่ร้อยปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าเวลาไม่ได้เป็นศัตรูอีกต่อไป แต่เป็นอาวุธที่อยู่ในมือ

ถึงเขาจะไม่มีพื้นฐานการเต้นเลยแม้แต่น้อย แต่หากเริ่มเรียนจากศูนย์ สองร้อยแปดสิบวันก็เหลือเฟือสำหรับการทุ่มเทขัดเกลาการเต้นความยาวหนึ่งนาทีครึ่งเพียงชุดเดียว

เขาไม่จำเป็นต้องเป็นปรมาจารย์ ขอแค่แสดงผลงานสั้น ๆ เก้าสิบวินาทีต่อหน้ากล้องให้ได้มาตรฐานเพียงพอที่จะผ่านรอบสองก็พอ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เคยเป็นคนหัวช้า

ตลอดวัฏจักรอันยาวนานกว่าสี่ร้อยปี เขาเคยใช้เวลาเพียงชีวิตเดียวเชี่ยวชาญภาษาถึงเจ็ดภาษา และเคยทำงานเป็นนักวิจัยในห้องปฏิบัติการชั้นนำระดับประเทศ

ความสามารถในการเรียนรู้ สมาธิ และความมุ่งมั่นอดทน คือทรัพย์สินล้ำค่าที่แท้จริงซึ่งเขาสั่งสมมาจากการวนซ้ำอย่างไร้ที่สิ้นสุด

“ไม่ต้องรอแล้ว” เจียงตู้เงยหน้ามองตัวเองในกระจก น้ำเสียงหนักแน่นชัดถ้อยชัดคำ “เริ่มตอนนี้เลย”

เขาหันไปทางภาพฉายรูปร่างมนุษย์ที่เปล่งแสงจาง ๆ กลางห้องซ้อม แล้วพยักหน้าให้อีกฝ่ายเล็กน้อย

ชายหนุ่มที่สะท้อนอยู่ในผนังกระจกมีใบหน้างดงามเย็นชา ผิวขาวราวหยก ทว่าในดวงตาดอกท้อสีอำพันคู่นั้นกลับมีเปลวไฟที่มองไม่เห็นลุกโชนอยู่

หากใครได้รู้เป้าหมายของเขาในตอนนี้ เกรงว่าคงรู้สึกว่ามันน่าขัน

คนที่ไม่เคยเรียนเต้นอย่างเป็นระบบมาก่อน เตรียมตัวจะเป็นไอดอลระดับโลกภายในสี่ปี

แต่เขาไม่ใส่ใจเรื่องพวกนั้น

เวลาสี่ปี ครั้งนี้เขาจะดึงตัวเองออกจากกรงขังแห่งวัฏจักรซ้ำซากนี้ด้วยมือตัวเอง

“ระบบ” น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งและเรียบเรื่อย ยังมีความห่างเหินที่ไม่จางหายไปเสียทีเดียวเจืออยู่เล็กน้อย “เปิดเพลงได้เลย”

สิ้นเสียง เขาก็เหมือนนึกเรื่องสำคัญบางอย่างขึ้นมาได้กะทันหัน จึงพูดเร็วขึ้นกว่าครู่ก่อนเล็กน้อย ทว่าบนใบหน้ายังคงไร้ซึ่งอารมณ์

“เดี๋ยวก่อน...ให้ครูช่วยยืดกล้ามเนื้อให้ผมก่อนดีกว่า”

ระบบเงียบไปอย่างน่าสงสัยครึ่งวินาที

“...รับทราบ ปรับแผนการฝึกของวันนี้ให้คุณแล้ว การวอร์มอัปและฝึกความยืดหยุ่นจะเริ่มจากท่ายืดกล้ามเนื้อพื้นฐาน”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป