คำพูดของโกสต์เพิ่งจบลง ท่ามกลางความเงียบที่แทบจะแข็งค้าง ร่างหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
ตอนที่เขาเดินลงมา เทรนนี่หลายแถวที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างหดตัวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว เพราะตัวตนของเขาโดดเด่นสะดุดตาเกินไปจริง ๆ
ไหล่กว้าง ขายาว รูปร่างสูงเพรียวและแข็งแรง แม้จะสวมแค่เสื้อยืดแขนสั้นสีดำกับกางเกงวอร์มเรียบ ๆ ก็ยังปิดบังโครงร่างที่ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักไม่ได้
“สวัสดีครับเมนเทอร์ทุกท่าน” เขาหยุดยืนบนเวที “ผมสวี่ชิงเหย่ อายุ 20 ปี เป็นเทรนนี่เดี่ยวครับ”
ฉินสวี่พลิกดูข้อมูลในมือ ในนั้นระบุว่าฝีมือการเต้นของสวี่ชิงเหย่อยู่คนละระดับกับคนอื่นโดยสิ้นเชิง
“พร้อมแล้วก็เริ่มได้เลย”
ทันทีที่ดนตรีดังขึ้น สวี่ชิงเหย่ก็หลับตา สูดหายใจเข้าลึก ๆ พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ออร่าทั้งตัวก็เปลี่ยนไป
แค่ท่าเริ่มต้นท่าแรกของเขาก็ดึงดูดสายตาทุกคนได้แล้ว การเหยียดแขนออกไปพลิ้วไหวดุจลายพู่กันที่ลื่นไหลในภาพวาดหมึกจีน ส่วนแรงระเบิดจากแกนกลางลำตัวและขาก็ว่องไวแม่นยำราวกับเสือดาว
ท่ายากระดับที่ปกติจะเห็นได้แค่ในการแข่งขันสตรีตแดนซ์ ถูกเขาร้อยเรียงเข้าด้วยกันเป็นชุดท่าที่ลื่นไหลจนน่าทึ่ง ทุกจังหวะเชื่อมต่อสะอาดหมดจดและเฉียบคม ไม่มีการใช้แรงเกินจำเป็นแม้แต่น้อย
มีอยู่หลายช่วงที่เขาลดความเร็วลงอย่างฉับพลัน แล้วใช้การควบคุมที่แม่นยำอย่างยิ่งเต้นเวฟราวกับภาพสโลว์โมชัน การสลับจากเร็วสุดขีดมาเป็นช้าที่สุดในชั่วพริบตา แสดงให้เห็นว่าเขาควบคุมร่างกายได้ดีเพียงใด