เฉินเฟย? ญาติของเฉินอวี่เหรอ?
ซูเจอได้ยินแล้วก็หัวเราะเยาะในใจ นี่มันศัตรูย่อมพบกันจริง ๆ
เดิมทีเขาคิดว่าเฉินอวี่ก็เป็นแค่พวกไม่ได้เรื่องที่ชอบวางอำนาจในโรงเรียนเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าจะยังพัวพันกับธุรกิจสกปรกนอกโรงเรียนด้วย
ไม่รู้ว่าคนที่อาศัยญาติพี่น้องเปิดบ่อนพนันใต้ดินและปล่อยเงินกู้นอกระบบแบบนี้ เข้าเรียนมหาวิทยาลัยหมอได้ยังไง แถมยังได้เป็นประธานนักเรียนอีก
แต่ตอนนี้ภารกิจสำคัญที่สุดไม่ใช่จัดการเฉินอวี่ หากเป็นการคิดก่อนว่าจะรับมือเฉินเฟยยังไง
อันที่จริงซูเจอก็คิดเรื่องนี้ตั้งแต่กลับไปเมื่อคืนแล้ว แม้ยังไม่มีแผนที่แน่ชัด แต่ในใจก็พอมีแนวทางคร่าว ๆ อยู่
พอรวมกับข้อมูลที่ลุงเพิ่งส่งมาให้ แผนเบื้องต้นก็ผุดขึ้นในหัวทันที
เฉินต้าหลงเชื่อใจหลานชายคนนี้เต็มร้อย “หลานชายคนโตของลุง แกเป็นนักวิทยาศาสตร์ประจำบ้านเรา สมองคล่องแคล่วกว่าพวกคนหยาบอย่างลุง ๆ เยอะ”
“ถ้าคิดได้แล้วว่าจะทำยังไงก็บอกลุงนะ พวกพ้องทางนี้พร้อมลงมือได้ทุกเมื่อ”
ซูเจอยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “โธ่ ลุง ไม่ต้องรีบหรอก แผนต้องค่อย ๆ คิด ใจร้อนแล้วรสชาติก็จืดชืด”
แม้จะมีแผนแล้ว แต่ยังต้องรวบรวมหลักฐานอีกไม่น้อย เขาจึงต้องใช้เวลาสักหน่อย
พอได้ยินแบบนั้น เฉินต้าหลงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ตอบอย่างสบาย ๆ ว่า “ได้ เอาเป็นว่าเหมือนเดิม ถ้าคิดออกเมื่อไรก็บอกลุงได้ทุกเมื่อ”