ซูเจออึ้งไปเลย นี่มันอะไรกัน เธอคิดว่าเขาจะอยู่ที่นี่ค้างคืนเป็นเพื่อนเธอหรือไง?
เขาแค่บอกให้เธอไปอาบน้ำพักผ่อนให้สบาย แล้วพรุ่งนี้จะพาไปหานายหน้าดูห้องเช่าเท่านั้นเอง
เหมือนเขาจะไม่ได้พูดสักคำว่าจะนอนที่นี่กับเซียจือเวย์เลยนี่นา?
ที่สำคัญคือ ซูเจอไม่เข้าใจเลยว่าเซียจือเวย์คิดอะไรเหลวไหลแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไง ว่าเขาจะอยู่ค้างเป็นเพื่อนเธอ
ยิ่งไปกว่านั้น ดูจากน้ำเสียงกับสีหน้าของเธอแล้ว เหมือนจะอยากให้เกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเธอจริง ๆ
ซูเจอรู้ว่าเซียจือเวย์พอจะมีใจให้เขาอยู่บ้าง แต่เธอคงไม่ถึงกับตัดสินใจส่งมอบร่างกายให้เขาอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังขนาดนั้นหรอกมั้ง?
สาวบริสุทธิ์ที่ยังไม่เคยมีผู้ชายสักคน ไม่มีความระแวดระวังเลยหรือไง?
ซูเจอมองเซียจือเวย์ที่กำลังประหม่าและแฝงความคาดหวังอยู่ในตอนนี้ แล้วอดสงสัยไม่ได้ว่าตั้งแต่เล็กจนโต เธอต้องเจอเรื่องน่าเวทนามามากแค่ไหน
ถึงได้ทำให้เธอมีนิสัยสุดโต่งขนาดนี้
เขาแค่หยิบยื่นน้ำใจให้เล็กน้อย แต่เธอกลับอยากตอบแทนเขาให้มากเป็นเท่าตัว ต่อให้ต้องใช้ร่างกายของตัวเองเป็นสิ่งตอบแทนก็ตาม
ส่วนเซียจือเวย์พอเห็นซูเจอทำหน้าอึ้งแล้วเงียบไป ก็คิดว่าเขาโกรธ จึงยิ่งกระวนกระวายใจ
คำพูดเมื่อครู่หลุดปากออกไปโดยไม่ได้ผ่านสมองจริง ๆ แถมตอนนี้ซูเจอก็ยังไม่ยอมแสดงท่าทีอะไรสักที
เธอกลัวจริง ๆ ว่าซูเจอจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายเพราะเรื่องนี้ แล้วโกรธจนไม่ต้องการเธออีก...
เซียจือเวย์ก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาซูเจอ แต่คำพูดที่หลุดออกไปแล้วก็เหมือนน้ำที่สาดออกไป ย่อมเรียกกลับคืนไม่ได้
เธอจึงรวบรวมความกล้า ตัดสินใจเดินหน้าให้สุดทาง