ช็อตแล้วช็อตอีก

ตอนที่ 1 หาแสงตัวเอกของฉันอยู่ที่ไหน?

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

(หน้าตาของสัตว์พันธสัญญาตัวแรกดูได้จากปก~เลเวลยังไม่พอ เลยแทรกรูปในเนื้อเรื่องไม่ได้ เสียใจจจ)

(แฮ่กๆ ผู้เขียนมีงานอดิเรกอื่นด้วย ชอบเขียนเรื่องสั้นพิเศษของนางเอก~จะลงรายละเอียดสิ่งที่ค้างไว้หลังเครื่องหมายจุดไข่ปลาไว้ แต่ด้วยอำนาจของเซินเฮ่อ กลัวโดนจับขังห้องดำ เสียดายจริงๆ นะ)

[เรียนผู้เล่นที่เคารพ ยินดีต้อนรับสู่เกมเสมือนจริงความสมจริง 100% ที่พัฒนาโดยบริษัทเกมฮ่วนเจี้ย: ทวีปอ้าวเอ่อเฟยซือ~ขอให้เล่นให้สนุกนะ]

พร้อมกับเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่เรียบเฉยและไร้อารมณ์ ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดิมทีนอนแผ่อยู่ในพื้นที่ว่างเปล่าสีขาวบริสุทธิ์ ก็ดีดตัวลุกขึ้นจากพื้นด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

"ฉันไม่ได้ออกจากบ้านแท้ๆ ยังโดนบังคับข้ามมิติไปต่างโลกได้อีกเหรอ? มันสมเหตุสมผลตรงไหนกัน!" ชายหนุ่มยกมือขึ้นขยี้ผมที่ยุ่งเหยิงไหม้เกรียมเหมือนรังไก่ พร้อมกับบ่นอุบอิบ

"แล้วอีกอย่าง นายส่งฉันเข้ากเกมไปเลยไม่ได้เหรอ? ยังต้องขังฉันไว้อีกหลายวัน!"

ชายหนุ่มชื่อไป๋เฉิง ปกติแล้วสองสามวันก่อนยังนอนเล่นบาอยู่บนเตียงอย่างมีความสุข แล้วก็จมดิ่งอยู่กับเสียงเรียก "อาจารย์~" อันไพเราะ

แล้วก็มีสายฟ้าผ่าลงมาจากฟ้า กลับเบี่ยงเส้นทางได้อย่างแปลกประหลาด ทะลุหน้าต่างลงมาฟาดใส่ตัวไป๋เฉิงโดยตรง

ไป๋เฉิง จบเห่

พอลืมตาขึ้นมาอีกที ก็มาอยู่ในที่ว่างแห่งนี้แล้ว

ทำอะไรไม่ได้ ข้ามมิติมาก็ข้ามมิติแล้ว อย่างน้อยก็ยังไม่ตาย ถือว่าเป็นเรื่องดี ไป๋เฉิงก็เริ่มทำใจยอมรับได้

[ติ้ง! ระบบได้ทำการสุ่มอาชีพเริ่มต้นให้คุณแล้ว]

[อาชีพเริ่มต้นของคุณคือ: นักอัญเชิญสัญญา]

[นักอัญเชิญสัญญา: ระดับ c อาชีพเริ่มต้นสายอัญเชิญ สกิลเริ่มต้น: คาถาสัญญา

นักอัญเชิญสัญญาสามารถเลือกสัตว์พันธสัญญาระดับ f เริ่มต้นหนึ่งในสามตัวต่อไปนี้เพื่อทำสัญญา]

และในสามตัวเลือกสัตว์พันธสัญญาเริ่มต้นด้านล่างนั้น ก็คือ ปลาหมึกน้อย หมาน้อยดำ และนกกระจอกน้อย

ใช่แล้ว ชื่อมันง่ายๆ แบบนี้แหละ

"ฉันไม่ใช่ตัวเอกของเรื่องเหรอ? หาแสงตัวเอกของฉันอยู่ที่ไหน ส่งพลังมาหน่อยสิ!" ไป๋เฉิงเริ่มสงสัยในตัวเอง

สิ่งที่ตอบกลับเขามีเพียงเสียงแจ้งเตือนของระบบที่เย็นชา

[กรุณาเลือกสัตว์พันธสัญญาเริ่มต้น]

[ปลาหมึกน้อย: ระดับ f มีหนวดที่อ่อนนุ่มแปดเส้น

สกิลเริ่มต้น: พ่นน้ำ]

[หมาน้อยดำ: ระดับ f หมาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์

สกิลเริ่มต้น: กัดค้าง]

[นกกระจอกน้อย: ระดับ f จิ๊บจิ๊บจิ๊บจิ๊บ

สกิลเริ่มต้น: บิน]

ไป๋เฉิง: ....

มองไม่เห็นอนาคตของอาชีพนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

ไม่มีอะไรเลย สกิลอะไรก็ไม่มี แถมยังแถมสัตว์พันธสัญญาระดับ f มาให้ตอนเริ่มต้น แล้วยังกล้าบอกว่าตัวเองเป็นอาชีพระดับ c ได้อีกเหรอ?

นี่มันโกงชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?

"ให้ตายเถอะ ฉันก็ไม่ใช่เซียนเกมอะไรนักหนา จะให้ฉันข้ามมิติมาแบบนี้ยังไม่ให้อาชีพเก่งๆ สักหน่อยเหรอ?"

"ฉันจะเลิกเล่น!"

ไป๋เฉิงตะโกนโวยวาย แต่ระบบเกมกลับนิ่งเฉยราวกับไร้วิญญาณ ไม่มีการตอบสนองใดๆ

"ยังไงก็เลือกปลาหมึกน้อยดีกว่า... พ่นน้ำเป็นสกิลโจมตีระยะไกล ช่วงแรกอาจจะแอบไปเกาะท้ายขบวนผู้เล่นคนอื่นๆ หาข้าวกินได้" ไป๋เฉิงค่อยๆ ใช้นิ้วกดลงไปที่ตัวเลือกปลาหมึกน้อย

[เลือกเสร็จสิ้น สามารถเข้าโลกเกมได้ทุกเมื่อ] ประตูมิติรูปก้นหอยสีน้ำเงินปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋เฉิง

และปลาหมึกน้อยสีน้ำเงินตัวหนึ่ง ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ตัวลื่นๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ ไป๋เฉิง ด้านล่างมีหนวดอ่อนนุ่มสีน้ำเงินปนเทาๆ หลายเส้นกำลังบิดดิ้นไปมาอย่างไม่มีระเบียบ

บนหัวของมัน ยังมีดวงตากลมๆ สีดำสองดวงที่ใหญ่โตจนกินพื้นที่ถึงหนึ่งในสามของใบหน้า

"ว่าไปนะ เจ้าตัวเล็กนี่หน้าก็พอไปวัดไปวาได้นะ"

สัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงที่คลุมเครือระหว่างตัวเองกับอีกฝ่าย แล้วมองดูปลาหมึกน้อยที่กำลังใช้หนวดปีนป่ายขึ้นมาตามขาของตัวเองอย่างสนิทสนม ไป๋เฉิงก็ค่อยๆ ใช้นิ้วจิ้มมันเบาๆ

เจ้าตัวเล็กตัวนี้สะอาดกว่าที่คิดไว้มาก ไม่มีเมือกเหนียวหนืดแบบปลาหมึกจริงๆ หัวเล็กๆ ของมันยังเด้งดึ๋งๆ เหมือนเยลลี่อีกต่างหาก

ลวดลายซับซ้อนอันหนึ่งซึ่งตรงกลางมีแกนดาวสี่แฉกสว่างไสว ล้อมรอบด้วยโครงสร้างเรขาคณิตหลายชั้นซ้อนกัน ก็ปรากฏขึ้น แล้วพุ่งเข้าไปในหน้าผากของไป๋เฉิงและปลาหมึกน้อย

สัญญาเสร็จสมบูรณ์

"ติ้ง! ตรวจพบสิ่งมีชีวิตที่เข้าเงื่อนไข ทำการผูกพันระบบเลี้ยงสัตว์สัญญาขั้นสูงสุด!" เสียงหนึ่งที่เหมือนดังมาจากส่วนลึกของร่างกาย ดึงความสนใจของไป๋เฉิงกลับมาได้ในทันที

เป็นเสียงที่ค่อนข้างเป็นกลางๆ คล้ายมนุษย์ ดูจากความสมจริงแล้ว เหนือกว่าระบบเกมนั้นไปหลายช่วงตัว

ระดับไฮโซ! เข้าใจไหม?

"พ่อระบบ! ในที่สุดท่านก็มา!" ไป๋เฉิงตื้นตันใจแทบจะคุกเข่ากราบเสียงในร่างกายของตัวเอง

แงๆ ฉันรู้แล้วว่าฉันต้องเป็นตัวเอกของเรื่องแน่ๆ!

แล้วดูจากชื่อระบบนี้สิ ผลของมันจะต้องพูดออกมาไม่ต้องเดา!

จะต้องเข้ากับอาชีพของฉันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน!

ในตอนนี้ ไป๋เฉิงเริ่มจินตนาการถึงภาพที่ตัวเองมีสัตว์พันธสัญญาระดับสูงสุดนับไม่ถ้วนอยู่ข้างหลัง แล้วกวาดล้างโลกเกมทั้งใบ

ยังไม่ทันที่ไป๋เฉิงจะถาม ระบบก็แนะนำตัวเองขึ้นมาก่อน

"ระบบนี้สามารถวางแผนเส้นทางการเติบโตให้สัตว์พันธสัญญา ออกภารกิจให้อัตโนมัติ เมื่อทำสำเร็จก็จะได้รับรางวัลต่างๆ สำหรับเลี้ยงดูสัตว์พันธสัญญา"

"นอกจากนี้ กลไกหลักที่สุดของระบบนี้ ก็คือรางวัลส่วนต่างอายุ"

"สัตว์พันธสัญญาที่อายุน้อยกว่าเจ้านาย จะได้รับการเสริมพลังศักยภาพการเติบโตและอัตราการเลี้ยงดู"

"ส่วนสัตว์พันธสัญญาที่อายุมากกว่าเจ้านาย ก็จะเพิ่มพลังและความเข้ากันได้โดยตรง"

"ในตอนนี้ สัตว์พันธสัญญาของเจ้านายเป็นปลาหมึกเพศเมียวัยเด็ก อายุ 3 ปี อายุต่างกับเจ้านาย 15 ปี ได้รับการเสริมพลังการเลี้ยงดู!"

พร้อมกับเสียงของระบบ แผงแสงโปร่งแสงอันหนึ่งซึ่งปรากฏขึ้นตรงๆ ในหัวของไป๋เฉิงก็ผุดขึ้นมา

"หืม? อายุ 3 ปี? เพศเมีย? อายุต่าง? เลี้ยงดู?"

ทำไมรู้สึกว่า... ระบบเลี้ยงสัตว์สัญญานี้มันดูแปลกๆ นะ?

คำพูดพวกนี้มันเอามาต่อกันได้ด้วยเหรอ?

แต่... กลไกรางวัลแบบนี้ถือว่าดีทีเดียว ขอแค่มีอายุต่างกัน ไม่มีข้อกำหนดอื่นๆ

แล้วที่เพิ่มขึ้นมาก็เป็นด้านที่เห็นผลชัดเจน ส่งผลกระทบใหญ่ๆ ทั้งนั้น

"คำแนะนำจากใจ ตามกฎของระบบ แม้ระบบจะให้การเสริมพลังการเลี้ยงดูสัตว์พันธสัญญาตามอายุต่างของเจ้านาย แต่ระบบก็ยังไม่แนะนำให้จ้างแรงงานเด็กนะคะ~"

"แน่นอน ถ้าฝ่าฝืน ระบบก็ทำอะไรเจ้านายไม่ได้จริงๆ หรอก แต่... การลงโทษเล็กๆ น้อยๆ หน่อยก็เลี่ยงไม่ได้นะ"

ไม่รู้ว่าไป๋เฉิงคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกแปลกๆ ว่าเสียงของระบบนี้แฝงไว้ด้วยความกวนโอ๊ยอยู่บ้าง

"โทษอะไร?" ใจไป๋เฉิงผุดความรู้สึกไม่ดีขึ้นมา

"ระบบผสานความทรงจำชาติก่อนของคุณเข้าด้วยกัน ตามความทรงจำของคุณ... พฤติกรรมแบบนี้เรียกว่าอะไรนะ? โลลิคอน?"

"พิษทองแดงเฉียบพลันทางกายภาพ กับคอสเพลย์เป็นตัวการ์ตูนที่ใส่เสื้อผ้าสีแดงขาว สวมหน้ากาก คุณเลือกเอาเองอันหนึ่ง"

"นั่นมันการยิงทิ้งกับช็อตไฟฟ้า!"

"ให้ตายสิ ทำไมไม่บอกก่อน!"

......

ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

เป็นดาวเคราะห์ที่อุตสาหกรรมบันเทิงและเกมเติบโตอย่างสุดขีด เกมคือที่สุด บันเทิงคือชีวิต

จากประชากรทั้งหมดหลายหมื่นล้านคนบนโลก มีถึง 8 พันล้านคน ที่ใช้เวลาเล่นเกมต่อวันมากกว่า 60% ของเวลาทั้งวัน

ในบรรยากาศที่คนทั้งโลกเล่นเกมแบบนี้ เหล่าโปรเพลเยอร์และกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดสองสามแห่ง ก็คือซูเปอร์สตาร์ของโลก ผู้ที่อยู่จุดสูงสุดอย่างแท้จริง!

ส่วนบริษัทเกมฮ่วนเจี้ย ก็คือบริษัทเกมที่มีชื่อเสียงที่สุดบนดาวเคราะห์ดวงนี้

ไม่กี่ปีก่อน มันเหมือนผุดขึ้นมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ด้วยเกมเซียนกระบี่เสมือนจริงความสมจริงสูงสุดเกมหนึ่ง ก็โด่งดังไปทั่วโลก กลายเป็นเจ้ายุทธจักรของวงการทั้งหมด

ต่อด้วยเกมที่สอง เกมที่สาม ทุกครึ่งปี บริษัทเกมฮ่วนเจี้ยก็สามารถนำเสนอเกมแนวทางใหม่ สไตล์ใหม่ แต่ก็สมจริงเหมือนเดิมออกมาได้เสมอ

ไม่มีใครรู้ว่ามันสร้างเกมมากมายขนาดนั้น สมจริงขนาดนั้นขึ้นมาได้ยังไง ก็ไม่มีใครสงสัยว่าเทคโนโลยีและความเร็วในการพัฒนาที่แทบจะขัดกับสามัญสำนึก ไม่สอดคล้องกับตรรกะการพัฒนาเลยแบบนี้มันมาจากไหน

ดาวเคราะห์แห่งเกมไม่สนใจ ขอแค่เกมสนุกพอ!

และในตอนนี้ ก็ห่างจากเกมสุดท้ายที่บริษัทเกมฮ่วนเจี้ยผลิตออกมาเป็นเวลาถึง 3 ปีเต็ม บริษัทเกมฮ่วนเจี้ยยิ่งประกาศอย่างอลังการว่าเกมใหม่จะเปลี่ยนแปลงโลกทั้งใบ!

ทุกคนกำลังรอคอย แทบทุกบ้านต้องซื้อตู้เกมนอนเล่นไว้แล้ว นี่จะต้องเป็นงานฉลองเกมครั้งใหญ่ของทั้งดาวเคราะห์!

[เรียนผู้เล่นทั้งหลายที่รอคอยกันมานาน เกมใหม่ล่าสุด ทวีปอ้าวเอ่อเฟยซือ ได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการแล้ว!]

[ขอให้ทุกคน เล่นให้สนุกนะ!]

......

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป