“หัวหน้าเล้ง ความคืบหน้าของบริษัทคุณช้าไปหน่อยนะ!”
“เนื้อเรื่องของ ‘มหัศจรรย์อาU’ ใกล้จะเสร็จหมดแล้ว แต่เพลงประกอบของพวกคุณยังไม่เสร็จเลย”
“ถ้าเรื่องนี้ทำให้งานล่าช้า ไม่รู้ว่าบริษัทคุณจะยอมรับผิดชอบหรือเปล่า?”
ภายในห้องทำงานของเล้งชิงหว่าน
พนักงานหญิงในชุดทำงานหลายคนนั่งดื่มชา ส่วนเล้งชิงหว่านก้มหน้าอ่านเอกสาร
เธอขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้เป็นปัญหาของบริษัทเราจริง ๆ ฉันขอโทษบริษัทของคุณด้วย”
“ส่วนเรื่องรับผิดชอบ ถ้าเป็นปัญหาของบริษัทเรา เราก็รับผิดชอบจนถึงที่สุดอยู่แล้ว”
เล้งชิงหว่านเปิดไปถึงสัญญาของ ‘มหัศจรรย์อาU’
สัญญานี้เซ็นกันตั้งแต่เดือนก่อนหน้าเดือนที่แล้ว
แต่งานของเดือนนี้ยังไม่เสร็จ
ช้าไปหน่อยจริง ๆ
ก่อนหน้านี้เล้งชิงหว่านก็ตามงานอยู่ช่วงหนึ่ง ทั้งยังเป็นคนนำทีมทำเพลงประกอบฉบับหนึ่งขึ้นมา
แต่ทางบริษัทอีกฝ่ายไม่พอใจ
เรื่องจึงเงียบหายไป
หลังจากถูกตีกลับ ซุนเฉียงก็บอกว่าพวกเขาจะจัดการเอง ไม่นานก็จะส่งฉบับสุดท้ายมาให้
ใครจะคิดว่าพอยืดไปยืดมา ก็ลากยาวมาจนถึงตอนนี้
ช่วงนี้เล้งชิงหว่านยุ่งกับงานประชาสัมพันธ์เรื่อง ‘หมีป่าป่วนเมือง ตอน ตรุษจีน’ จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้
ใครจะคิดว่าซุนเฉียงจะทำงานพลาดเสียได้
“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?”
เล้งชิงหว่านมองค่าปรับผิดสัญญาสามเท่าบนสัญญาแล้วนวดหว่างคิ้ว
เธอมีเรื่องให้จัดการมากเกินไปจริง ๆ
ข้างกายก็ไม่มีใครคอยช่วยแบ่งเบาความกังวล
สุดท้ายจึงสะเพร่าจนไม่ได้ตามเรื่องนี้
จะว่าไปก็โทษใครไม่ได้ ค่าปรับผิดสัญญาก็เป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญา