ภาพยนตร์เริ่มฉาย
ภาพที่ปรากฏเต็มไปด้วยบรรยากาศรื่นเริง เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ในป่าต่างก็พากันยุ่งวุ่นวาย
ทุกคนตกแต่งประดับประดา เตรียมต้อนรับปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง
ลู่ตานเผยรอยยิ้มออกมา
ลายเส้นของแอนิเมชันเรื่องนี้อบอุ่นหัวใจสุด ๆ เลยนะ
ทำออกมาได้ดีขนาดนี้ได้ยังไงกัน?
สัตว์ตัวน้อยแต่ละตัวต่างก็มีเอกลักษณ์ของตัวเอง
ทั้งราชาจีจี ผู้ติดตามเหมาหมาว รวมถึงหมีใหญ่กับหมีสอง
แต่ละตัวน่ารักขึ้นไปอีก
ดีจังเลย
ลู่ตานชอบแอนิเมชันแนวอบอุ่นเยียวยาจิตใจแบบนี้มาก
มันช่วยให้คนเราลืมความกังวลต่าง ๆ ในชีวิตไปได้
เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินต่อไป
ตัวละครเอกอีกคนของภาพยนตร์ หรือก็คือเฉียงหัวล้าน ก็ปรากฏตัวขึ้น
เขาดันลืมวันกลับบ้านไปฉลองตรุษจีน จึงคิดจะซื้อตั๋ว
แต่กลับพบว่าตั๋วจากเขาสุนัขสู่หมู่บ้านถวนเจี๋ยถุนเหลือแค่ชั้นหนึ่งเท่านั้น
เงินเก็บของเขามีไม่พอซื้อด้วยซ้ำ
ตอนนั้นเป็นวันที่ 29 เดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติแล้ว
เฉียงหัวล้านไม่มีทางเลือก จึงไปทวงเงินจากเจ้านายหลีที่ติดหนี้เขาอยู่
แต่เจ้านายหลีกลับสั่งให้เฉียงหัวล้านไปตัดต้นสนยักษ์อายุร้อยปีมา 20 ต้น...
......
ลู่ตานถึงกับมึนไปเลย!
เนื้อเรื่องแบบนี้...ใช่เหรอ?
ผู้ชายที่ชื่อเฉียงหัวล้านนี่ทำไมถึงได้ซวยขนาดนี้?
ลืมวันกลับบ้านก็เรื่องหนึ่งแล้ว พอไปทวงหนี้ยังโดนเจ้านายหักเงินกดขี่อีก
เดี๋ยวก็สั่งให้ไปตัดต้นสนยักษ์อายุร้อยปีเป็นสิบต้นกลับมา
ลู่ตานจำได้ว่าตัดต้นไม้แบบนี้ผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ?
ดูต่อไป
เฉียงหัวล้านถึงกับลงมือประกอบเครื่องตัดไม้สุดล้ำขึ้นมาเอง บ้าบอเกินไปแล้ว!