มังกรไฟน้อยพยักหน้าทันที “ได้ทำงานรับใช้นายท่าน เป็นเกียรติของมังกรไฟน้อยขอรับ”
“ดีมาก!”
หลินเฉินกำลังจะเอ่ยบางอย่าง ทว่าจู่ ๆ ฟ้าดินพลันบิดเบี้ยว
ชั่วพริบตาต่อมา เขาก็ปรากฏตัวอยู่นอกแดนร้างเมืองมังกร
ไม่ใช่เพียงเขา ศิษย์ที่เหลือของสำนักชิงซานล้วนถูกส่งตัวออกมาทั้งหมด
ครืนครั่น!
ขณะเดียวกัน เมืองโบราณแดนร้างแห่งนี้ก็เริ่มจมลงใต้ดินท่ามกลางเสียงกึกก้อง
ไม่นานนัก รอบด้านก็เหลือเพียงทะเลทรายผืนหนึ่ง
เมื่อมองไปไกล ๆ จะเห็นคนจากสำนักอื่นยืนอยู่ในบริเวณนั้น
หลินเฉินกวาดตามองไกลออกไป นอกจากสำนักอวิ๋นไห่ ยังมีคนจากสำนักหลิงอวิ๋นอยู่ไม่กี่คน ส่วนคนอื่นไม่มีใครออกมาเลย
“ศิษย์น้องสี่ พวกเจ้ากลับมาแล้ว!”
ในจังหวะนั้นเอง จ้าวชิงซานก็นำคนพุ่งเข้ามา
เมื่อเห็นคนที่เหลืออยู่ทั้งแปดคน บนใบหน้าของเขามีทั้งความยินดีและความโศกเศร้าแวบผ่าน
เขารู้ดีว่าศิษย์สองคนนั้นคงกลับมาไม่ได้แล้ว
แม้จะเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว แต่ศิษย์ที่อุตส่าห์บ่มเพาะมาอย่างยากลำบากต้องมาตายในนั้น ก็ยังทำให้เขาเศร้าใจอยู่บ้าง
ถึงอย่างนั้นก็ยังดีกว่าการเข้าร่วมแดนลับทุกครั้งก่อนหน้านี้มาก
มีคนรอดออกมาถึงแปดคน นับเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่งแล้ว
“ท่านอาจารย์ ต้องขอบคุณค่ายกลเมฆาเสวียนแห่งชิงซานของศิษย์พี่สี่ พวกเราจึงรอดมาได้ สำนักทั้งสิบเอ็ดแห่งรุมโจมตีพวกเรา ส่วนศิษย์น้องอีกสองคน...”
เหอเฉินเฟิงรายงานตามความจริง
จ้าวชิงซานตบไหล่เหอเฉินเฟิงเบา ๆ แววสงสัยวูบผ่านดวงตา
ตามแผนที่เขาตกลงกับหลินเฉินไว้ ศิษย์เหล่านี้ก็เป็นเพียงเครื่องสังเวยเช่นกัน
แต่ฟังจากที่พวกเขาพูด หลินเฉินไม่เพียงไม่ได้ลงมือกับคนเหล่านี้ กลับยังช่วยชีวิตพวกเขาอีกด้วย
หรือเจ้าหมอนี่จะเปลี่ยนใจแล้ว?