หลินเฉินมาถึงเมืองชั้นใน แต่ไม่กล้าถอนรากถอนโคนจนหมด
เขาใช้ทฤษฎีสมดุลธาตุทั้งห้าเป็นหลัก ค่อย ๆ เก็บจากมากไปน้อย แต่ละชนิดหยิบมาเพียงบางส่วน
อสรพิษไฟปฐพีสามบุปผาก็มาช่วยด้วย
จนถึงตอนนี้ หลินเฉินก็ยังไม่รู้ว่ามันเก็บทรัพยากรสำหรับบำเพ็ญไว้มากมายเพียงใด
คราวนี้นับว่าเก็บเกี่ยวได้มหาศาลจริง ๆ
ทรัพยากรที่เขาได้มามีมากกว่าผลผลิตรายปีของนิกายชิงซานไม่รู้กี่เท่า
โดยเฉพาะทรัพยากรที่ต้องใช้เพื่อทะลวงขั้นใหญ่ ล้วนเป็นของชั้นยอดทั้งสิ้น
มากพอให้ใช้ไปได้อีกนาน
ที่สำคัญที่สุดคือ ด้วยฝีมือของหลงเอ้าเทียน เขาผ่านภารกิจทดสอบภายใต้การกำกับดูแลของสำนักหลัวชาแล้ว
เมื่อคนทั้งสองกลับไปส่งรายงาน เขาก็น่าจะได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของสำนักแล้ว
สำหรับเขา วิธีแก้ปัญหาเช่นนี้นับเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
อาศัยช่วงเวลาว่าง เขาลอบตรวจดูแหวนลายมังกรสีเงินวงนั้น
พื้นที่ภายในทำให้หลินเฉินตื่นตะลึง
เขาไม่เคยเห็นแหวนเก็บสมบัติที่มีพื้นที่กว้างใหญ่เช่นนี้มาก่อน
กว้างใหญ่ถึงหนึ่งหมื่นเมตร
เขารีบหยดเลือดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ จากนั้นใช้ญาณวิญญาณประทับตราจิตวิญญาณเพิ่มอีกชั้น
หลักประกันสองชั้น
จากนั้นจึงค่อยเก็บข้าวของทั้งหมดของตนเข้าไป
พื้นที่ในแหวนเพิ่งถูกใช้ไปไม่ถึงหนึ่งในสิบ
ในเวลาเดียวกัน เขาก็เห็นสิ่งของที่หลงเอ้าเทียนทิ้งไว้ให้
“นี่คือสมบัติของเผ่ามังกรหรือ?”
หลินเฉินหยิบหนามแหลมสีม่วงเข้ม ยาวเจ็ดชุ่น ออกมาจากแหวนมังกรเงิน
ปลายแหลมคมกริบ มีร่องเลือดตามธรรมชาติสามร่อง
ทันทีที่รับมาไว้ในมือ มันก็มีน้ำหนักจนมือจม อีกทั้งยังมีกลิ่นอายเย็นเยียบแทรกซึมเข้าสู่ผิวหนัง
“ของสิ่งนี้คงหนักเป็นหมื่นจิน” หลินเฉินสะท้านไปทั้งตัว ก่อนรีบถามในใจว่า “ระบบ นี่คือสิ่งใด?”
【โฮสต์ สิ่งนี้มีนามว่าหนามเขามังกร หลอมขึ้นจากเขาเดี่ยวของมังกรพิษบรรพกาล หากแบ่งตามระดับ สิ่งนี้น่าจะจัดอยู่ในประเภทสมบัติวิญญาณกำเนิดฟ้า】