ตอนที่สวี่จิ้งยังเหม่อลอยอยู่นั้น ความรู้สึกเย็นสบายแผ่ซ่านในหัว จากนั้นฉากแสงสีเขียวอ่อนก็ปรากฏเบื้องหน้าเขา
“หา?”
“ฉันคิดถึงมันมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เขาปากแข็ง แต่สายตาจับจ้องที่ฉากแสงตรงหน้าเขม็ง
สมแล้ว นิ้วทองจำเป็นของคนข้ามภพยังไงก็มา!
สวี่จิ้งควบคุมด้วยจิต กด[ข้อควรระวัง]บนฉากแสง
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังตามมาติด ๆ
[หลังจากระบบผูกกับแหล่งท่องเที่ยวแล้ว จะไม่สามารถยกเลิกผูกหรือขายได้ หากบังคับยกเลิก ระบบก็จะถูกดึงออกจากร่างโฮสต์ อาจเกิดผลร้ายแรงตามมา ขอให้โฮสต์ตัดสินใจอย่างระมัดระวัง]
……
พระเจ้า ตัวเลือกแรกดันถูกตัดไปเสียแล้ว
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ระบบต้องมีวิธีทำให้แหล่งท่องเที่ยวของเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้แน่
ไม่งั้นเงินล้านที่เขาเป็นหนี้คืนไม่ได้ เขาก็ต้องถูกดึงออกอย่างเดียว
สูดลมหายใจลึก เขาเข้าสู่หน้าระบบอย่างเป็นทางการ
หน้าแรกมีเพียงสองตัวเลือกง่าย ๆ
[ข้อมูลส่วนตัว]และ[ภาพรวมแหล่งท่องเที่ยว]
สวี่จิ้งกดเปิด[ข้อมูลส่วนตัว]ก่อน
——
โฮสต์: สวี่จิ้ง (ชาย)
สุขภาพ: C
ความสำเร็จแหล่งท่องเที่ยว: ไม่มี
ค่าชื่อเสียงแหล่งท่องเที่ยว: 402
จำนวนรีวิวดี: 98
กระเป๋า: ยังไม่เปิดใช้
จำนวนชิงโชค: 0
ประเมิน: คุณคือผู้จัดการแหล่งท่องเที่ยวที่ล้มเหลว ตอนออกจากบ้านไม่มีใครปาไข่เน่าใส่ก็นับว่าโชคดีที่สุดในชีวิตแล้ว
อี๋……
พูดจาประเมินได้ดีนี่หว่า
สวี่จิ้งเม้มปากแล้วเลื่อนดู[ภาพรวมแหล่งท่องเที่ยว]ต่อ
แต่แน่นอน รายการนี้ละเอียดกว่ามาก
ภาพแรกที่เห็นคือทิวทัศน์ภูผาวาดด้วยพู่กันหมึกจีน เป็นแผนที่มุมสูงของเขาว่าน-หยวน
ข้างในมีภูเขาห้าลูก แม่น้ำสองสาย
แต่ตอนนี้ทุกพื้นที่เปล่งแสงสีเทาหม่นสลัว
เขาลองกดที่ยอดเขาลูกหนึ่ง ข้อมูลก็ลอยขึ้นมาทันที
[ภูเขาลูกซ้ายที่หนึ่ง: ไร้ชื่อ (ความคืบหน้า 5%)]
[จุดชมวิว: หมู่บ้านทรุดโทรม*1]
[รายการ: เล่นชมหมู่บ้านซอมซ่อ (ครึ่งดาว)]
[พนักงานประจำ: เถียนเถียน (สุขภาพ A-; ความสามารถ: พลังมหาศาล; ความภักดี 100)]
[พนักงานชั่วคราว: ไม่มี]
[สิ่งอำนวยความสะดวก: ส้วมหลุม*1 (ส้วมที่ยอมฉี่ใส่กางเกงก็ไม่ยอมเข้า)]
[ประเมิน: ภูเขาลูกนี้ผ่านการพัฒนาอย่างหยาบ ๆ ปัจจุบันแบกรับคำถ่มน้ำลายของนักท่องเที่ยวมาแล้วนับหมื่นครั้ง ล้มเหลวขั้นสุด]
……
เขาเผลอก้มมองพื้นรองเท้าตัวเอง พอแน่ใจว่าไม่มีเสลดติดแล้วจึงอ่านต่อ
[ภูเขาลูกซ้ายที่สอง: ไร้ชื่อ (ความคืบหน้า 1%)……]
[แม่น้ำซ้าย: ไร้ชื่อ (ความคืบหน้า 0%)……]
ดูวนหนึ่งรอบ สวี่จิ้งกลับมาที่หน้าเดิมก็เข้าใจคร่าว ๆ
แต่ละพื้นที่บนแผนที่จะครอบคลุมสี่หมวดใหญ่คือ[จุดชมวิว][รายการ][พนักงาน]และ[สิ่งอำนวยความสะดวก]
ความสมบูรณ์ของสี่ข้อนี้จะเป็นตัวกำหนดความคืบหน้ารวมของพื้นที่นั้น
ส่วนตอนนี้ในทีมของเขา พนักงานห้าคนมีแค่เถียนเถียนกับจ้าวต้าเสวียที่มีความภักดี 100 ส่วนเฝิงเฉิงที่เพิ่งพ้นโทษมาใหม่ ความภักดียังไม่ถึงเกณฑ์ แถมเป็นแค่พนักงานชั่วคราว
นอกจาก[ข้อมูลส่วนตัว]กับ[ภาพรวมแหล่งท่องเที่ยว]แล้ว ตรงมุมขวาล่างของระบบยังมีสัญลักษณ์เล็กสีเทาสองอัน
[ร้านค้า (เปิดเมื่อจำนวนรีวิวดีถึง 100)]
[วงล้อนำโชค (ยังไม่ถึงเงื่อนไขเปิดใช้)]
ตอนนี้เขามีรีวิวดีแค่ 98 อยากให้ถึง 100 โดยพึ่งนักท่องเที่ยวคงไม่สมจริง สู้หาทางอื่นยังดีกว่า
เพราะโลกนี้ไม่เหมือนกับชาติก่อน
เนื่องจากเป็นโลกคู่ขนาน พัฒนาการทางวัฒนธรรมและอารยธรรมที่นี่ล้าหลังกว่ามาก
ดังนั้น ภาคการท่องเที่ยวที่นี่ก็เลยพื้น ๆ ตามไปด้วย
การจัดอันดับแหล่งท่องเที่ยวระดับ A ไม่ได้เข้มงวดอะไร พื้นที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่ติดอันดับก็เพราะมีสภาพธรรมชาติที่ดีกว่า
เทียบกับแหล่งท่องเที่ยวระดับท็อปของชาติที่แล้วยิ่งห่างกันลิบลับ
ส่วนที่นี่……
เป็นอำเภอเล็กใต้เมืองระดับสี่ ถึงจะไม่ไกลจากตัวเมือง แต่การพัฒนาล้าหลัง แค่จะมาสักครั้งก็ลำบาก
ถ้าอยากให้แหล่งท่องเที่ยวในหุบเขาลึกของอำเภอนี้กลายเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป
กลับบ้านไปนอนดีกว่า
สวี่จิ้งเตรียมปลงตกนอนลง แต่เสียงอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้นมาติด ๆ
[กำลังแจกของขวัญมือใหม่: ปรับปรุงจุดชมวิว*1; ชิงโชควงล้อนำโชค*1 (ยังใช้ไม่ได้)]
[ขอให้โฮสต์เลือกจุดชมวิวหนึ่งแห่ง ระบบจะปรับปรุงอัปเกรดให้ ระดับการปรับปรุงคือ B (หมายเหตุ: ระยะเวลาปรับปรุงจะเปลี่ยนตามขนาดของจุดชมวิว โปรดเลือกอย่างระมัดระวัง)]
เชอะ!
เขาดีดตัวลุกนั่ง ยิ้มกว้าง
ว่าแล้วต้องขาดอะไรสักอย่าง
ของขวัญมือใหม่!
แถมยังเป็นการอัปเกรดที่ช่วยแหล่งท่องเที่ยวให้รอดจากวิกฤตได้
คิดนิดหนึ่ง สวี่จิ้งก็รีบถามระบบ
“จุดชมวิวไหนก็อัปเกรดได้หรือเปล่า? เลือกแนวทางการอัปเกรดหรือรูปร่างเพิ่มได้ไหม? ค่าอัปเกรดต้องออกเงินเองรึเปล่า? บอกเวลาอัปเกรดของแต่ละจุดชมวิวได้ไหม?”
ระบบเตรียมพร้อมรับมือกับคำถามของเขาแล้ว
[จุดชมวิวทั้งหมดภายในแหล่งท่องเที่ยวสามารถอัปเกรดได้; ของขวัญมือใหม่ครั้งนี้สามารถปรับแต่งและอัปเกรดตามแนวทางที่โฮสต์ต้องการได้ ครั้งนี้ฟรีค่าบริการ การปรับปรุงครั้งต่อ ๆ ไปต้องเสียเงิน; สามารถแสดงเวลาอัปเกรดโดยประมาณได้]
ฟรี!
สวี่จิ้งเบาใจเต็มที่
เดิมก็ยังไม่รู้จะหาเงินล้านมาใช้คืนยังไง ถ้าอัปเกรดต้องใช้เงินอีก เขาก็คงจนปัญญาจริง ๆ
“แล้วการอัปเกรดครั้งต่อไปต้องใช้อะไร?”
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดูจะตั้งใจตอบทุกคำถามของเขา
[การปรับปรุงจุดชมวิวและรายการต้องใช้ค่าชื่อเสียง ตัวเลขนี้มาจากจำนวนผู้เข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว ยิ่งรู้จักกว้างขวางมากก็ยิ่งสูง]
“แล้วจำนวนรีวิวดีมีไว้ทำอะไร?”
[ใช้ซื้อสกิลหรืออุปกรณ์ได้ในร้านค้า……]
ขาดอีกแค่ 2 รีวิว!!
สิ้นเสียงระบบ สวี่จิ้งก็เริ่มคิดทันทีว่าจะไปหารีวิวดีสองอันนั่นได้จากไหน
ล้อเล่นน่า
สกิล! อุปกรณ์!
เฮ้ย!
นายเคยมีระบบหรือเปล่า!!
รู้ไหมว่าสองคำนี้หมายถึงอะไร!
สวี่จิ้งตื่นเต้นพลุ่งพล่าน เกิดความคิดทันที
แต่ตอนนี้ ภารกิจอันดับแรกของเขาคือ “อัปเกรด”!
กดเข้าแผนที่ เขาเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด
แผนที่ความละเอียดสูงแบบเรียลไทม์ทำให้มองเห็นจุดชมวิวทั้งหมดได้ชัดเจน สะดวกต่อการเปรียบเทียบและคิด
การปรับปรุงครั้งแรกต้องระวังให้มาก
เลือกดีแหล่งท่องเที่ยวก็ฟื้นคืนชีพ
เลือกพลาดก็ได้กลับบ้านไปนอน
เพราะครั้งต่อไปต้องใช้ค่าชื่อเสียง มีแค่ไม่กี่พันร้อยจะไปทำอะไรได้?
กว่าจะสะสมพอ เขาคงถูกแก๊งทวงหนี้จับโยนลงป่าช้าไปแล้ว
หลังครุ่นคิดอย่างระมัดระวังกว่าหนึ่งชั่วโมง สวี่จิ้งก็เขียนชื่อสามชื่อลงบนกระดาษทดข้าง ๆ
[เขาไอ่เจี่ยว] [หมู่บ้านปรักหักพัง]และ[ชิงชิงทุ่งหญ้า]
เหตุผลที่เลือกสามอันนี้ง่ายมาก
อย่างแรกคือระยะเวลา
สวี่จิ้งดูแล้ว การปรับปรุงระดับ B เท่ากัน ภูเขาหนึ่งลูกใช้เวลาปรับปรุงนานถึงเดือนกว่า แม้แต่การปรับปรุงร่องน้ำสำหรับพายเรือยังต้องใช้เวลากว่า 20 วัน
กว่าจะปรับปรุงเสร็จ แล้วประชาสัมพันธ์หมุนเวียนให้มีกำไร ผักบุ้งก็งอกแล้ว
เขาอาจรอได้ แต่เงินล้านรอไม่ได้
ส่วนสามอันที่เขาเลือก ใช้เวลาปรับปรุงพื้นฐานราว 10 วัน เขาไอ่เจี่ยวกับชิงชิงทุ่งหญ้าเพราะง่าย ปริมาณน้อย ส่วนหมู่บ้านปรักหักพังเพราะมีฐานอาคารเดิม
อันไหนก็พอพิจารณาได้
จากนั้นก็เลือกหนึ่งในสาม
สวี่จิ้งกำดินสอ ขีดเขียนวนบนกระดาษอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ตัดสินใจเด็ดขาด
“ระบบ! ฉันตัดสินใจอัปเกรดหมู่บ้านปรักหักพัง!”