ก่อนวันสุดท้ายของงานฉลองบนทะเลสาบเขาว่าน-หยวน
พนักงานทุกคนหยุดฝึกซ้อม ยืนอยู่บนเวทีใหม่ ถือหรือสวมไอเทมใหม่ ในที่สุดก็ซักซ้อมเสร็จเรียบร้อย
ใต้แสงไฟ ทุกตัวเปียกปอนหรือไม่ก็ยับยู่ยี่ นั่งพิงริมฝั่ง
หัวเราะเฮฮากันเสียงดังจนดึกดื่น...
————
วันสุดท้ายก่อนงานฉลองบนทะเลสาบเขาว่าน-หยวน
พนักงานซ้อมสั้นๆ อีกครั้ง ปรับแก้รายละเอียดสุดท้ายเสร็จ ก็ทยอยออกจากทะเลสาบนางฟ้า
สวี่จิ้งหยิบกระจกบานใหญ่ออกมาสองบาน โยนบานหนึ่งลงผิวน้ำทะเลสาบนางฟ้า อีกบานโยนไปที่ศาลากลางทะเลสาบ...
"โอ้~ ที่นี่น่าสนใจดีนี่..."
"พี่สวี่หาที่ดีๆ ได้จริงๆ ด้วย..."
————
ท่ามกลางการจัดการอย่างขึงขัง ในที่สุดเขาว่าน-หยวนก็กลับสู่ความสงบ ดวงจันทร์สุกสกาวกลางหมู่ดาว หมอกบางๆ ลอยปกคลุมระหว่างขุนเขา สิ่งมีชีวิตขนฟูจำนวนหนึ่ง กระโดดโลดเต้นไปมาระหว่างหุบเขาและลำธาร
วันหยุดมาถึง ตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ก่อน สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ต่างก็เริ่มออกโรงกันอย่างคึกคัก
ที่ที่มีเงิน เชิญดารามาช่วย ขนเน็ตไอดอลนับร้อย บล็อกเกอร์อีกเกือบพันคนโปรโมท
ที่ที่ไม่มีเงิน ก็โชว์วิวสวยๆ ของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ทั้งเพลง ละคร บทกวี ทยอยปล่อยออกมา วิดีโอตัดต่อสุดเจ๋งแพร่สะพัดไปทั่วโซเชียล แค่คุณมา คุณก็ไม่อยากกลับแน่นอน!
ตั้งแต่ป้ายโฆษณาดิจิทัลบนรถแท็กซี่ ไปจนถึงโปสเตอร์บิลบอร์ดขนาดใหญ่ในสถานีรถไฟความเร็วสูง