ซ่า~
เรือลำใหญ่ของลุงเซวียแล่นตามน้ำ วันนี้อากาศมีเมฆมาก มีแสงแดดส่องลอดผ่านช่องเมฆมาบ้างเป็นครั้งคราว ตกกระทบผิวน้ำแม่น้ำ ราวกับแอ่งทองคำที่ปรากฏขึ้นมาทันใด
ฟางกุ้ยที่ยืนอยู่ตรงปากทางเข้าหมิงเยวี่ยจ้าย มองไปยังแม่น้ำแต่ไกล หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา พูดด้วยเสียงทุ้ม
"มาแล้ว"
ตูม!
ราวกับหยาดน้ำเย็นหยดลงในกระทะน้ำมันเดือด หมิงเยวี่ยจ้ายที่เดิมยังค่อนข้างสงบก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในพริบตา
และเมื่อผิงผิง จู้โส่วและเพื่อนๆ ลงจากเรือเข้าไปในจ้าย ก็ถูกบรรยากาศเทศกาลเข้มข้นเข้าครอบงำในทันที
สองข้างทางของถนน หน้าประตูบ้านเรือนแขวนช่อดอกไม้ที่ถักจากโกฐจุฬาลัมพาและดอกไม้สด
โคมไฟหลากสีสันสดใสแขวนอยู่บนกิ่งไม้ โยกไหวเบาๆ ตามสายลม
ต่างจากครั้งก่อน ชาวบ้านหมิงเยวี่ยจ้ายในวันนี้ ดูเหมือนจะสวมใส่เสื้อผ้าที่ดีที่สุดของตน ทุกคนดูงดงามสดใส กระปรี้กระเปร่า วิ่งวุ่นขวักไขว่อยู่ทั้งในและนอกบ้าน
ผิงผิงและเพื่อนๆ นำหน้าออกไป สังเกตไปรอบๆ พลางเดินลึกเข้าไปในจ้าย
"แม่หนู กินบ๊ะจ่างลูกเล็กไหม?"
ป้าข้างทางยิ้มอย่างใจดี ชี้ไปที่บ๊ะจ่างลูกเล็กซึ่งยังร้อนควันขึ้นฉุยอยู่บนแผงถาม
ผิงผิงหยุดฝีเท้า มองไปด้วยความสงสัย
บ๊ะจ่างนี้มีขนาดแค่ 1/4 ของบ๊ะจ่างที่พวกเธอกินกันปกติ เล็กพอๆ กับขนมบัวลอย
"ทำไมถึงเล็กจังล่ะ?"
ป้าตอบด้วยรอยยิ้ม
"ช่วงนี้เป็นวันเฉลิมฉลอง ตรงกับช่วงไหว้บ๊ะจ่างพอดี ทุกคนเลยทำของอร่อยๆ เยอะแยะ..."
เธอยื่นปากเชิดๆ ส่งสัญญาณให้จู้โส่วที่กำลังน้ำลายสอจนแทบทนไม่ไหวดูข้างๆ