[พนักงานหมู่บ้านหมิงเยวี่ยจ้าย ถึงจุดที่กำหนดไว้หมดแล้ว]
[คณะกายกรรมชิงอวิ๋น เข้าประจำตำแหน่งทุกคน!]
[นักเต้นจินไท่หยาง พร้อมแสดงได้ทุกเมื่อ!]
สวี่จิ้งฟังเสียงตอบรับจากวิทยุสื่อสารทีละคน จากนั้นมองไปที่ศาลากลางทะเลสาบ
ศาลากลางทะเลสาบสูงสองชั้น มีผ้าม่านโปร่งคลุมอยู่รอบด้าน ปิดโครงสร้างด้านในไว้ให้เห็นแค่รางๆ
ส่วนภายในชั้นหนึ่ง ในจุดที่ทุกคนมองไม่เห็น มีกระจกไม้ขนาดใหญ่สองบานหันหลังชนกันลอยแขวนอยู่กลางอากาศ
บานหนึ่งหันหน้าไปทางสะพานไม้ อีกบานหันไปทางสะพานหิน
ถึงเวลาที่นักแสดงนำทั้งสองต้องออกโรงแล้ว
ท้องฟ้าสลัว ผ่านห้าโมงครึ่งมาแล้ว ท่ามกลางฝูงชนที่อึกทึก จู่ๆ ก็มีเสียงขลุ่ยเซียวแว่วขึ้น
นักท่องเที่ยวเงียบลงในทันที
เรือสำราญบนทะเลสาบก็จอดนิ่งตามๆ กัน
ทุกคนยื่นศีรษะออกไปนอกหน้าต่าง มองหาว่าเสียงมาจากที่ใด
เริ่มแล้วเหรอ?
ไม่ใช่...
พิธียังไม่ได้เริ่ม แต่แขกมาแล้ว
จากเชิงเขาเบื้องล่าง ในความมืดมิด ทันใดนั้นก็มีตะเกียงดวงน้อยสว่างขึ้นเป็นดวงแรก ตามด้วยดวงที่สอง ดวงที่สาม...
ขบวนเล็กๆ ขบวนหนึ่งเคลื่อนเข้ามาจากระยะไกล ตามจังหวะเสียงขลุ่ยเซียวที่ลอยขึ้นเป็นระลอก เสียงขลุ่ยตี๋ที่พลิ้วไหว
"เจ้าของศาลาดอกท้อมาแล้ว!!"
มีคนมองเห็นเกี้ยวไม้อันเล็กๆ ที่อยู่ไกลๆ นั่น
"เจ้าของศาลามาแล้ว!"
ทุกคนถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า งานพิธีนี้มีแขกรับเชิญด้วยนี่นา!
เกี้ยวอันเล็กนั่นโยกขึ้นลงเบาๆ กระทั่งมาถึงริมทะเลสาบ ทุกคนจึงเห็นชัดว่าฝั่งตรงข้ามเป็นเช่นไร
ชายฉกรรจ์สี่คนหามแท่นแข็งไม้ไผ่ตัวหนึ่ง เบาะนุ่มหรูหราปูอยู่บนแท่น เจ้าของศาลาดอกท้อในชุดสีชมพู ผมดำสยายครึ่งหนึ่ง นัยน์ตายิ้มแย้ม พัดแตะอยู่ปลายคาง สำรวจทะเลสาบนางฟ้าตรงหน้า