นั่งเรือยางล่องมา เจ้าอ้วนก็ขึ้นฝั่งที่ทะเลสาบนางฟ้าในไม่ช้า
แค่เพิ่งเปิดสวน ริมทะเลสาบนางฟ้าก็มีนักท่องเที่ยวหน้าตาหลากหลายเดินไปมา ไกลๆ ยังเห็นผู้คนมากมายวิ่งไปที่แคมป์สวรรค์เพื่อเช็กอินเข้าพัก
วันนี้จู้โส่วไม่ได้กะพักที่นี่ ยังไม่รีบ จึงยืนสำรวจอยู่ริมทะเลสาบ
ทางขวาของสถาบันวิจัย เดินอ้อมทะเลสาบไปประมาณ 200 กว่าเมตร มีรั้วกั้นล้อมวงไว้ ข้างในมีคนงานหลายคนกำลังทุบตีอยู่ บนรถเข็นข้างๆ มีไม้แผ่นใหญ่กองไว้
"พี่ๆ ครับ?"
จู้โส่วจัดกล้องให้อยู่ตรงหน้าอก แล้วเดินเข้าไปยิ้มๆ ยื่นบุหรี่ให้ทีละคน
"นี่ซ่อมอะไรอยู่เหรอครับ?"
เขาช่างสังเกตมาก
คนทั่วไปเห็นการซ่อมแซมของแหล่งท่องเที่ยว ก็แค่คิดว่ากำลังซ่อมอะไรสักอย่าง ไม่คิดจะเข้าไปดู อย่าว่าแต่เข้าไปคุยเลย
แต่ถ้าทุกคนสังเกตดีๆ จะพบว่าตั้งแต่เปิดแหล่งท่องเที่ยวมาสามเดือน แทบไม่มีกรณีซ่อมแซมต่อหน้านักท่องเที่ยวเลย
แถมเมื่อคืนก็เพิ่งประกาศกิจกรรมใหม่ของทะเลสาบนางฟ้า
เขาเลยรู้สึกว่ามันต้องมีความหมายพิเศษอะไรแน่ๆ
รับบุหรี่ไป คนงานหลายคนมองหน้ากัน เห็นรอยยิ้มของกันและกัน แล้วหันมาทำเสียงถอนหายใจใส่เจ้าอ้วน
"เฮ้อ นายนี่ไม่รู้สินะ"
พี่ยกค้อนขึ้นพาดบ่า แล้วชี้นิ้วไปทางสถาบันวิจัย พูดว่า
"เมื่อไม่กี่วันมานี้ เพราะไม่มีคนนอกมารบกวน พนักงานของทะเลสาบนางฟ้าก็เลยเข้าไปค้นคว้าอีกรอบ ไม่รู้ว่าเทพแม่น้ำมาดลใจให้หรือยังไง
พวกเขาลองค้นคว้ากันดู ดันได้เรื่องขึ้นมาจริงๆ!"
ลุงข้างๆ ก็พยักหน้า "ก็นี่ไง พวกเขาให้แปลนมา ให้พวกเราสร้างอะไรสักอย่างที่ริมทะเลสาบ พวกเราเองก็ไม่รู้ว่าทำไปทำไม ยังไงก็ทำไป!"