นี่มันพลังแอคชั่นขั้นเทพ + ตาเหยี่ยวขั้นสุดยอดอะไรกันเนี่ย!
จู้โส่วรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ครั้งหนึ่งเคยถูกโจวเหย่กับผิงผิงกดข่มขึ้นมาอีกครั้ง วางกล้อง หยิบมือถือแล้วพุ่งออกไปข้างนอก
ให้ตายสิ ทุกคนเพิ่งรับภารกิจ นายดันผ่านด่านแรกแล้วเรอะ?
นักท่องเที่ยวที่ฟังภารกิจจบก็กระปรี้กระเปร่าลุกเดินออกไปทันที พี่หนุ่มเคราเฟิ้มที่ทำเป็นขรึมก็เลิกขรึม ควักมือถือออกมาพุ่งตัวไปเลย
“พวกนั้นไปทำอะไรกันน่ะ?”
นักท่องเที่ยวที่เพิ่งเข้ามาไม่รู้เรื่อง กำลังจะเดินตามก็ถูกคนอื่นผลักกลับมา
“อย่าเพิ่งรีบ เจ้าพวกมือใหม่ซื่อบื้อ ไปรับภารกิจก่อนสิ!”
คนนั้นพูดจบก็ก้าวเท้าฉับ ๆ ออกไป
มือใหม่ซื่อบื้อ: ?
อะไรกัน รับภารกิจเลยเหรอ? ลงปุ๊บก็รับภารกิจได้เลย?
ทำไงดี รู้สึกงง ๆ เหมือนเพิ่งเข้าเมืองหมู่บ้านมือใหม่เลยแฮะ...
ห้องเอกสารลับเพิ่งถูกเคลียร์ว่าง ก็เริ่มถูกนักท่องเที่ยวระลอกใหม่ทยอยเข้ามาเติมเต็มอย่างช้า ๆ
การประกาศภารกิจรอบใหม่ก็คงจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า
...
ส่วนจู้โส่ว ตอนนี้เขามาถึงทางเดินกระจกเส้นแรกแล้ว
ทางเดินกระจกเส้นแรกอยู่ขอบนอกสุด นำเสนอภาพทิวทัศน์นอกหมู่บ้านลั่วซาน
เขาสังเกตศาลาหิน สะพานหิน และรูปปั้นที่กระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางพืชน้ำก้นทะเลสาบด้วยตนเอง พลันสายตาก็เฉียบคมจับได้ถึงลวดลายโทเทมพิเศษบนราวสะพานหิน
สัตว์ร้ายมีแปดขา หางคล้ายขนนก หัวเหมือนระฆังแบน
เขาไม่รู้เหมือนกันว่าใช่สิ่งที่ลั่วซานหมายเลข 1 ต้องการหรือเปล่า แต่ถ่ายไว้ก่อนไม่มีทางผิด
ข้างรูปปั้นมีแอ่งดินแอ่งหนึ่งเต็มไปด้วยสาหร่าย ใต้แอ่งมืดดำมองไม่เห็นก้น มีฟองอากาศเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาเป็นระยะ โดยรอบไม่มีปลาว่ายผ่าน ดูพิเศษแปลกตา
เขาตรวจดูอย่างละเอียดอีกครั้ง ก่อนเก็บมือถือแล้วเดินต่อไปข้างหน้า
นักท่องเที่ยวเยอะ การมองหาลวดลายโทเทมก็สะดวกขึ้นเยอะ