บนถนนหินแผ่นเรียบสะอาดสะอ้าน สวี่จิ้งพาคนทั้งหลายเดินชมหมิงเยวี่ยจ้าย
“ตอนนี้เราแบ่งหมิงเยวี่ยจ้ายออกเป็นสี่โซนชั่วคราว คือ A B C D พวกคุณเป็นผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรก เลือกบ้านกันก่อนได้เลย”
สวี่จิ้งสุ่มเลือกตึกหลังหนึ่งแล้วเปิดประตูเข้าไป
“ตอนนี้บ้านทุกหลังสร้างแค่ผนังกั้นห้องเสร็จเท่านั้น เฟอร์นิเจอร์พวกคุณต้องเตรียมกันเอง”
“ด้านหลังหมิงเยวี่ยจ้ายกำลังจะเว้นพื้นที่ว่างไว้พอดี พวกคุณตัดต้นไม้แถวนั้นมาใช้ได้ จะทำเตียงหรือเฟอร์นิเจอร์ก็แล้วแต่ฝีมือ ไม่คิดเงิน”
คนทั้งหลายเดินตามหลังมา ชื่นชมผังภายในตึกหลังนี้ไม่หยุดปาก
บ้านที่นี่หลังใหญ่มีพื้นที่มากกว่าร้อยตารางเมตร ส่วนหลังเล็กก็มีพื้นที่มากกว่าหกสิบตารางเมตร
แต่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดคือ บ้านแทบทุกหลังมีลานเล็ก ๆ หน้าบ้าน หรือไม่ก็ระเบียงชั้นสองเป็นของตัวเอง
เต็มไปด้วยบรรยากาศของชีวิต แค่มองก็จินตนาการได้แล้วว่าถ้าย้ายเข้ามาอยู่จะสบายขนาดไหน
“ที่เงินเดือนต่ำก็เพราะเห็นแก่ที่พวกคุณเป็นผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรก ผมจะบอกข้อมูลอีกอย่างให้”
“พวกคุณเป็นเอ็นพีซี หมายความว่าจะได้ใกล้ชิดกับนักท่องเที่ยวมาก ถ้าช่วงหลังนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้น พวกคุณก็ใช้บ้านของตัวเองทำธุรกิจเล็ก ๆ ได้”
“ทางเราจะกำกับดูแล ขอแค่ราคาและคุณภาพไม่มีปัญหา สถานที่ท่องเที่ยวก็จะหักส่วนแบ่งตามทำเลเท่านั้น ส่วนที่เหลือ พวกคุณหาได้เท่าไหร่ก็เป็นของพวกคุณทั้งหมด”
ทุกคำพูดของสวี่จิ้งราวกับค้อนหนักทุบลงกลางใจพวกเขา ฟางกุ้ยตื่นเต้นจนพูดไม่ออก
ให้ตายสิ
มิน่าล่ะเงินเดือนถึงต่ำ!
ฟางกุ้ยคำนวณอย่างรวดเร็วในใจ
ช่วงทดลองงานยังหางานอื่นทำระหว่างสัปดาห์ได้ พอผ่านช่วงทดลองงานก็ทำธุรกิจกับนักท่องเที่ยวได้