ชื่อของผู้ดูแลเขาว่าน-หยวนนั้นเลื่องลือไปไกล
แต่จนถึงวันนี้ ทุกคนถึงได้เจอตัวจริงเสียที
……
นี่มันไม่ใช่ NPC ระดับสุดยอดของสถานที่ท่องเที่ยว—ท่านผู้นำทางนี่หว่า?!
เหล่าอัจฉริยะตัวน้อยจากคณะนาฏศิลป์ต่าง ๆ ถึงตอนนี้ก็รู้จักเขาว่าน-หยวนดีแทบทุกซอกทุกมุม พวกเธอติดตามการแสดงดนตรีและการเต้นรำอยู่แล้ว จึงพอรู้คู่มือคร่าว ๆ ของแต่ละจุดชมวิวด้วย
จุดที่โด่งดังที่สุด ก็คือบุคคลสำคัญที่โผล่ไปทุกที่คนนี้—ผู้นำทาง
แน่นอน นี่เป็นแค่คำเรียกเล่น ๆ ของทุกคน จริง ๆ แล้วคนคนนี้คือใคร ชื่ออะไร พวกเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ตอนนี้
พวกเธอรู้แล้ว
นี่หัวหน้าใหญ่ของเขาว่าน-หยวนงั้นเหรอ?
ติดดินขนาดนี้เลย?
พอสวี่จิ้งแนะนำตัวเสร็จ เขาก็แนะนำเจียงฉงกับจ้าวต้าเสวียให้พวกเธอรู้จัก จากนั้นถึงเริ่มพูดจริงจัง
“คนหนุ่มสาวที่มีความสามารถทุกท่าน คงคัดเลือกมาจากทั่วประเทศ นับเป็นหัวกะทิทั้งนั้น การที่พวกคุณมาที่เขาว่าน-หยวนเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เราก็รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”
จบบทกล่าวสุภาพ เข้าเรื่องจริงเสียที
“แต่เมื่อพูดถึงการเรียนรู้ จะสอนอะไร? ก็ต้องให้เรากำหนดเป็นหลักสิ~”
“บังเอิญว่าช่วงนี้ต้องเรียนระบำใหม่บทหนึ่งพอดี พวกคุณกับรุ่นพี่จากจินไท่หยางเริ่มจากจุดเดียวกัน”
“ไม่นับอายุงาน ก่อนวันแสดง ใครทำบททดสอบได้ดีเยี่ยม ก็คนนั้นขึ้นแสดง”
“ไม่ติดขัดอะไรใช่ไหม?”
ทุกคนชะงักไป จินน่านั่งอยู่แถวหน้า สีหน้าจริงจังขึ้นกว่าเดิม
ระบำใหม่... การแสดงใหม่...