หวังฮ่าวซ่อนใบหน้าใต้ฮู้ด มุมปากยกยิ้ม
ตอนนี้เขารู้สึกว่า...
โคตรเท่!!!
ตู้ม!!!
เงาร่างสีแดงพุ่งขึ้นฟ้า มือทั้งสองจับคันห่วงไฟสะบัดแรง ตะโกนเสียงทุ้ม
"ห่วงไฟสะกดสายตา เปลวเพลิงสะเทือนฟ้าดิน!"
"สะบัดที่หนึ่ง!!"
"สะบัดทิ้งความทุกข์และความอยุติธรรมของโลกา!!"
ฟิ้ว!
ในราตรีสงัด เหนือผืนน้ำลึกดำดิ่ง ปากห่วงไฟพ่นประกายไฟนับไม่ถ้วน ราวกับผงชาดโปรยปราย! ปกคลุมทั่วแดนมนุษย์!
การแสดงห่วงไฟ
"ว้าว!"
"พระเจ้า..."
"เฮยยย..."
ริมฝั่งทะเลสาบนางฟ้า ไม่ต้องพึ่งทีมสร้างบรรยากาศของหมิงเยวี่ยจ้ายเลย นักท่องเที่ยวก็พากัน 'ส่งเสียงอึงคะนึงดังกบร้อง' แล้ว
เทียบกับระบำดอกถ่านตอนแรก
หากบอกว่ามันคืองานร่ายรำของเทพแห่งไฟในราตรี กระโดดโลดเล่นมีชีวิตชีวา
งั้นการแสดงตอนนี้ ก็ไม่ต่างจากนกฟีนิกซ์คืนชีพ ยิ่งใหญ่ตระการตา!
แต่นี่ยังไม่จบ!
หวังฮ่าวก้มหน้า ควบคุมหัวฉีดน้ำใต้เท้า พุ่งขึ้นไปด้านบนเฉียง ปล่อยกลุ่มควันเพลิงหนาทึบ
"สะบัดที่สอง!"
"สะบัดสิ้นโรคภัยและเสนียดจัญไรแห่งโชคชะตา!"
สิ้นเสียง เขาหมุนตัวพุ่งขึ้นฟ้าอีกครั้ง!
แต่คราวนี้ เขากางแขนสองข้าง ยกห่วงไฟขึ้นเหนือหัว ราวกับนกฟีนิกซ์บินวนทะยานสู่เวหา
"สะบัดที่สาม!!"
"สะบัดล้างความระแวงและจิตที่ฟุ้งซ่าน!!"
ถ่านไฟระเบิดเปรี๊ยะ เสียงแตกดังน้ำแข็งร้าว! คลื่นเพลิงซัดสาด เป็นวงก้นหอยหยินหยางห้อมล้อมเขาทะยานขึ้น!
เสื้อคลุมดำของเขาแดงฉานด้วยแสงไฟ ใบหน้าแน่วแน่และศักดิ์สิทธิ์
เบื้องหลังแสงเพลิงพวยพุ่งฟ้า เมื่อเขาสะบัดครั้งสุดท้าย พร้อมกับควันกลายเป็นปีกมายา!
กางออกดังตู้ม!
เหมือนสุดๆ!
"ไฟ...นกไฟฟีนิกซ์..."