————[ใครเคยดู 'ฉางอันสามหมื่นลี้' ก็จะรู้ ส่วนใครไม่เคยดู ลองฟังเพลง 'เชิญดื่มสุรา' (หลิงเจิ้นเฮ่อ) ดูนะ อ้างอิงภาพจากตรงนั้น]
เสียงกู่ฉินดังขึ้น
เจ้าของศาลา...หรือหลี่ไป๋ ยืนอยู่เหนือผิวน้ำ มองไปยังผู้คน
"ท่านไม่เห็นหรือ"
"สายน้ำฮวงโห...มาจากฟากฟ้า!"
เขาสะบัดมือ หยาดน้ำใสกระเซ็น "ไหลบ่าสู่ทะเล..."
"ไม่หวนคืน"
เขาดูเหมือนเมาเล็กน้อย ก้าวเซไปมา ยกมือขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงดนตรีที่พลิ้วไหว น้ำเสียงร้อนแรงกึกก้อง
"ท่านไม่เห็น! หน้ากระจกในโถงใหญ่ สลดผมหงอก!"
"เช้าดั่งไหมดำ ยามค่ำกลายเป็นหิมะ..."
จู้โส่วขนลุกไปทั้งตัว ไม่กล้าละสายตาจากเขาเลยแม้แต่น้อย กลัวจะพลาดอะไรไป
สมกับเป็นไอดอล!
ลีลานี้เลียนแบบมา ทั้งที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่แค่ได้ยินวรรค 'สายน้ำฮวงโหมาจากฟากฟ้า' ก็พอนึกภาพความยิ่งใหญ่และความโศกสลดของคนผู้นั้นออกแล้ว
แต่เจ้าของศาลาบิดตัว ยกกาน้ำขึ้นเทสูง ไม่รู้ดื่มไปกี่คำ แต่เสื้อผ้าเปียกไปครึ่งตัว
ทว่าเขาหัวเราะพลางเช็ดปาก ไม่ได้สนใจเลยสักนิด แล้วพูดต่อด้วยรอยยิ้ม
"ชีวิตสุขสม ต้องสำเริงให้เต็มที่! อย่าให้จอกทองว่างเปล่าสู้แสงจันทร์!"
"ฟ้าประทานพรสวรรค์ให้ข้า ต้องใช้ให้คุ้ม! ทองคำหมดสิ้น..."
เขาถือกาน้ำวิ่งตรงเข้าไปหาผู้คน
ตึง!
ไฟสปอตไลท์เจ็ดแปดดวงจากที่สูง สาดส่องลงมาพร้อมกัน ทำให้ม่านดำด้านหลังเขา สว่าง ดั่งกลางวัน!
แล้วเขาก็กระโดดขึ้นสูง เกลียวคลื่นยักษ์พุ่งมาจากด้านหลัง!
"ยังหวนคืน!! "
นักท่องเที่ยวร้องอุทานพร้อมกัน แล้วถึงได้รู้ว่า เกลียวคลื่นยักษ์นั้นเป็นคลื่นที่เกิดจากแสงสีฟ้าอ่อน!