ทะเลสาบมรกต น้ำใส สัมผัสเย็นเยียบ
หลังจากคณะสำรวจลงน้ำกันหมดแล้ว ก็เร่งกระตุ้นความตื่นตัวขึ้นมาทันที
ไม่ว่าจะเป็นโบราณคดีหรือการสำรวจ กฎข้อแรกคือห้ามประมาทสภาพแวดล้อมใด ๆ ทั้งสิ้น
นี่จึงจะปกป้องความปลอดภัยของตนได้สูงสุด
หัวหน้าทีมลดความเร็วของเครื่องขับดัน กวาดสายตามองรอบ ๆ ใต้ทะเลสาบ ชูฝ่ามือส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด
กลุ่มนักดำน้ำที่ใส่ตีนกบจึงหยุดนิ่งอยู่กลางทะเลสาบอย่างนั้น
แปลก...
หัวหน้าทีมกวาดตามองรอบตัว ก่อนจะมองสร้อยข้อมือของตนอีกครั้ง
ไม่ว่าจะด้วยตาเปล่า หรือตัวเลขจากเครื่องมือ เขาก็ไม่เห็นสภาพของเมืองโบราณใต้น้ำในละแวกนี้เลย...
แต่เขาจำได้แม่นว่า ข้อมูลอย่างเป็นทางการบอกว่า ทะเลสาบนางฟ้ามีความลึกเฉลี่ยเพียง 6 เมตรเศษ แต่ตรงนี้ลึกเกินกว่านั้นมาก
เขาทำสัญญาณมือกับลูกน้อง สั่งให้นำทีมไปทางซ้ายหน่อย
เขาจำได้ว่าสถาบันวิจัยอยู่ทางซ้ายมือของทิศทางที่ลงน้ำ ถ้าหาสถาบันวิจัยเจอ ก็จะพบซากโบราณใต้น้ำได้อย่างรวดเร็ว
เขาคิดแบบนั้น
เป็นความคิดที่ถูกต้อง แต่...
เหล่าสมาชิกที่กำลังจะเคลื่อนตัวออกไปกลับถอยหลังกลับมา ลูกน้องคนสนิทหันขวับ กำหมัดยื่นให้
?
หัวหน้าชะงัก แต่พี่จอมโบราณกลับพุ่งตัวมาประกบข้างเขาอย่างรวดเร็ว
[มีเหตุไม่คาดฝัน/มีอันตราย]
สัญญาณมือนั้นหมายความว่าอย่างนี้
เขาก็รู้อยู่แล้ว!
ถ้าอย่างนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!
แต่เขาไม่จำเป็นต้องคิดแล้ว เพราะพร้อมกับการถอยกลับอย่างรวดเร็วของเหล่าสมาชิก หมอกน้ำที่กระจายคืบคลานออกมาจากตำแหน่งที่ไม่รู้
เป็นไปได้ยังไง?!
หัวหน้าทีมขมวดคิ้ว ตั้งท่าอย่างระมัดระวังขึ้นมาทันควัน