ฉินฉางหลินกำลังตื่นเต้นกับการคุ้ยเขี่ยกองทองคำและเครื่องประดับอยู่ในลานสี่ประสานภายในพื้นที่ระบบ
ทองแท่งใหญ่ ทองแท่งเล็ก สร้อยคอทองคำ กำไลทองคำ รวมถึงเครื่องทองสารพัดอย่างกองรวมกันอยู่ตรงนั้น
ประกายทองอร่ามจนแสบตา เขากวาดตามองซ้ายขวาแล้วจู่ ๆ ก็นึกสนุกขึ้นมา
จึงเดินไปลากรังสุนัขของไหลฝูมา แล้วเอาทองคำทั้งหมดมากองล้อมรอบรัง
เขาตบหัวหมาเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไหลฝู ตามปู่มาแล้วมีวาสนาจริง ๆ
ต่อไปก็ได้กินของดี ๆ ทุกวันมาเถอะ ปู่จะทำรังทองคำให้เจ้าเอง!”
ไหลฝูไม่รู้หรอกว่าทองคำเป็นของดีอะไร มันรู้แค่ว่าน่องไก่ที่เพิ่งแทะไปนั้นหอมอร่อยมาก
ฉินฉางหลินลูบหัวให้ มันก็หมุนตัวอย่างว่าง่าย พอเห็นเขาตบที่นอน มันก็ขึ้นไปนอนหมอบอย่างเชื่อฟัง
“ฮ่า ๆ ทั้งโลกคงไม่มีใครรวยเว่อร์เท่าฉันแล้วมั้ง?” ฉินฉางหลินหัวเราะชอบใจ
“ใช้ทองคำตั้งร้อยกิโลล้อมทำรังหมาได้แบบนี้”
ไหลฝูกระโดดโลดเต้นอยู่ในรังสองสามที ก่อนจะนอนหงายพุง ปล่อยให้ฉินฉางหลินลูบท้องตามใจ
เล่นกับไหลฝูอยู่พักหนึ่งแล้ว ฉินฉางหลินก็ไปตรวจดูของที่ริบมาอย่างอื่นต่อ
ของที่ค้นได้จากห้องปีกตะวันออกของพี่ใหญ่สื่อแทบทั้งหมดเป็นของกินของใช้:
น้ำผึ้ง เหล้า น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลทรายแดง เกลือ เนื้อหมักแห้ง แป้งข้าวโพด แป้งข้าวโพดบดละเอียด แป้งขาวชั้นดี
ยังมีข้าวสาร ข้าวฟ่าง ถั่วเหลือง และธัญพืชสารพัดกองพะเนินเป็นภูเขา
ไม่คิดเลยว่าจะมีทั้งนมผง ช็อกโกแลต ปลาแห้ง เนื้อแห้ง และของอย่างอื่นจากยุคนี้ด้วย!
ฉินฉางหลินยังเห็นอ่างกระเบื้องใบใหญ่ใบหนึ่ง จึงยกฝาไม้ออกดูด้วยความสงสัย