ห้องด้านในของเรือนปีกตะวันออก
หลังจากฉินฉางหลินมอบเงินให้ซ่งไห่ถังแล้ว ก็คิดจะให้นางออกไปก่อน ส่วนตัวเองจะนอนต่ออีกสักงีบ
ไม่คิดว่าซ่งไห่ถังจะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตากลมโตจ้องเขาเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความหมายบางอย่าง
ฉินฉางหลินผ่านชีวิตมาสองชาติแล้ว จะดูไม่ออกได้อย่างไร?
เขาจำความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมได้ ในหัวของหญิงสาวคนนี้มีเพียงความคิดเดียว คืออยากให้ตระกูลฉินมีทายาท
อยากให้กำเนิดลูกชายหรือลูกสาวสักคนแก่เขา เพื่อตอบแทนบุญคุณที่แม่ของเขาเคยช่วยชีวิตนางไว้
แต่ตั้งแต่สามปีก่อน เจ้าฉินฉางหลินคนนี้กลับรังเกียจซ่งไห่ถังเพราะคิดว่านางแก่แล้ว!
เจ้าของร่างเดิมนี่มันเดรัจฉานชัด ๆ! เมื่อสามปีก่อนนางเพิ่งอายุ 24 เอง ยังกล้ารังเกียจว่านางแก่!
แกนี่ทำเอาสาวน้อยในตรอกโคมแดงทั้งแปดเดือดร้อนไปไม่น้อยเลยสินะ!
แต่ฉินฉางหลินในตอนนี้กลับเต็มใจอย่างยิ่งที่จะให้นางทำเขาเดือดร้อนบ้าง
ทว่าเพิ่งทะลุมิติมา ความคิดของเขายังปรับไม่ทัน
อีกอย่าง หากเปลี่ยนท่าทีเร็วเกินไป ซ่งไห่ถังอาจสงสัยเอาได้
จะให้เขาเพิ่งเจอซ่งไห่ถังได้วันเดียวก็ชวนมีลูกเลยหรือ? ยังไงก็ต้องค่อยเป็นค่อยไปสิ
เขาจึงแสร้งทำเป็นไม่เห็นแววตาวิงวอนของนาง แล้วเอนตัวลงบนเตียงเตา ดึงผ้าห่มบางมาคลุมกาย
“พี่ไห่ถัง ข้าขอนอนต่ออีกหน่อย ตอนพี่ออกไปก็ช่วยปิดประตูให้ข้าด้วยนะ”
ซ่งไห่ถังมองชายหนุ่มแล้วถอนหายใจ ก่อนพูดพลางถือเงินไว้ในมือ