เห็นท่าทีนี้ จั่วเซียวเอ่ยพร้อมส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ต้องมาขอบข้า ข้าอยากให้เจ้าขอบหน่วยปราบปีศาจมากกว่า ต่อไปจงทุ่มเททำงานเพื่อหน่วยปราบปีศาจให้ดี”
สวี่เย่ตอบทันที “หน่วยปราบปีศาจไม่เคยทำผิดต่อข้า ข้าก็จะไม่ทำผิดต่อหน่วยปราบปีศาจ”
ได้ฟังคำนี้ จั่วเซียวหัวเราะเบา ๆ
เจ้าเด็กนี่ความหมายคือ หน่วยปราบปีศาจปฏิบัติต่อเขาอย่างไร เขาก็จะปฏิบัติต่อหน่วยปราบปีศาจอย่างนั้นงั้นหรือ?
ช่างเป็นเด็กเจ้าเล่ห์จริง ๆ!
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่คิดจะใส่ใจนัก พูดตรง ๆ ว่า “รีบย้ายเข้าศาลเงียบสงบโดยเร็วเถอะ! กันไม่ให้คุณหนูน้อยของเจ้าถูกตระกูลซูหมายหัวเอาได้”
“ขอรับ!” สวี่เย่พยักหน้ารับทันที
กลับไปจะย้ายเดี๋ยวนั้น!
ความปลอดภัยของน้องสาวสำคัญที่สุด
“ไปได้!” จั่วเซียวโบกมือเอ่ย
ที่ให้สวี่เย่มาที่นี่ ก็เพื่อข่มขวัญเจ้าเด็กนี่เท่านั้น
ไม่คิดเลยว่ามันจะกล้าใช้คำครหาในหมู่ประชาชนมาบีบบังคับเขา
ถึงแม้เขาจะมองเด็กคนนี้ถูกตาก็เถอะ
แต่ก็ไม่อนุญาตให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง
สวี่เย่คำนับแล้วจากไปทันที
หลังจากสวี่เย่จากไป จั่วเซียวนั่งประจำที่ของตน มือลูบไปบนแฟ้มเอกสารม้วนหนึ่งบนโต๊ะ
ในนั้นบันทึกเรื่องราวของสวี่เย่ไว้ทั้งหมด
เห็นได้ชัดว่า เส้นทางชีวิตทุกอย่างของสวี่เย่ ถูกวางไว้บนโต๊ะของนางมานานแล้ว
นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จั่วเซียวจึงพึมพำออกมา “ก่อนอายุสิบแปดปี ไร้พลังการบำเพ็ญโดยสิ้นเชิง ไม่มีจุดเด่นใด ๆ ไม่เปิดเผยตัวไม่เปิดเผยฝีมือ”
“หลังอายุสิบแปดปี สอบติดหน่วยปราบปีศาจด้วยอันดับที่หนึ่งของการสอบประเมิน อีกทั้งยังสังหารปีศาจใหญ่ขั้นควบคุมปราณได้ด้วยพลังเพียงลำพัง การเปลี่ยนแปลงนี้รวดเร็วนัก”