"คารวะท่านสวี่!"
ในขณะที่สวี่เย่กำลังคิดถึงเรื่องนี้ จู่ ๆ เงาร่างอ้วนกลมคนหนึ่งก็เดินเข้ามา แล้วโค้งคำนับกำหมัดให้สวี่เย่เล็กน้อย
สวี่เย่เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นเกาเจี๋ยยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มประจบประแจง
"ท่านเกา นี่ท่าน..." สวี่เย่มองเกาเจี๋ยตรงหน้าแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
เกาเจี๋ยในตอนนี้เปลี่ยนชุดขาวออกไปแล้ว
ที่สวมใส่แทนคือเสื้อคลุมดำแบบเดียวกับเขา
เกาเจี๋ยเห็นดังนั้นก็มองเสื้อคลุมดำของตัวเองแล้วยิ้ม "ท่านจั่วบอกว่า ข้าไม่เหมาะกับชุดขาว เลยให้ข้าเปลี่ยนเป็นชุดดำยังไงล่ะ?"
ระหว่างที่พูด เขาไม่มีความไม่พอใจแม้แต่น้อย
ดูเหมือนจะเห็นด้วยกับคำพูดของจั่วเซียวเป็นอย่างมาก
สวี่เย่ฟังแล้วก็อดชื่นชมเกาเจี๋ยในใจไม่ได้
เจ้าคนนี่เชื่อฟังจริง ๆ นี่นา!
อีกทั้ง ยังหน้ากล้าพอตัว
จากชุดขาวถูกลดลงมาเป็นชุดดำทั้งอย่างนั้น กลับไม่มีคำบ่นสักคำ ช่างไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำได้จริง ๆ
อย่างไรก็ตาม สวี่เย่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เจ้าคนนี่ที่เคยทำอะไรไว้ก่อนหน้านี้ทำให้สวี่เย่รังเกียจ ไม่ฟันเขาทิ้งซะหนึ่งฟันก็ถือว่าโชคดีแล้ว
ไหนเลยจะมาเสียเวลาพูดกับเขาด้วย จึงถามตรง ๆ ว่า "เจ้ามีเรื่องอะไร?"
เกาเจี๋ยก็ไม่ใส่ใจท่าทีของสวี่เย่ ยิ้มน้อย ๆ พลางยื่นป้ายหยกพิเศษอันหนึ่งส่งให้ "ท่านจั่วสั่งให้ข้าจัดที่พักให้ท่านสวี่ในศาลเงียบสงบ เพิ่งจัดเสร็จพอดีเลย"
"นี่คือที่พักใหม่ของท่านสวี่ในศาลเงียบสงบ เลขที่สามสิบ ประเภทเอ รับรองว่าท่านสวี่ต้องพอใจแน่นอน"
สวี่เย่ฟังแล้วก็ประหลาดใจไม่น้อย