“ตอนนี้ พวกเจ้ายังมั่นใจอยู่หรือไม่?”
ขณะนั้น จวินจวินเซียงเห็นหุ่นดินและหุ่นไม้ปรากฏตัวติดกัน นางหัวเราะเย็นชา สายตาเต็มไปด้วยสังหารจ้องมองสวี่เย่และพวก พลางกล่าวขึ้น
ได้ยินดังนั้น ตู้หยวนซิวและคนอื่นๆ ต่างพากันเงียบไป สีหน้าของแต่ละคนย่ำแย่อย่างยิ่ง
หากเป็นเมื่อครู่ พวกเขามีอู่เฉียนที่เพิ่งทะลวงสู่ขั้นควบคุมปราณชั้นแปด ย่อมไม่เกรงกลัวจวินจวินเซียง
แต่ตอนนี้ หุ่นไม้และหุ่นดินปรากฏตัวติดกัน
พึ่งพาอู่เฉียนเพียงลำพัง ย่อมรับมือไม่ไหวแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีนักสู้ชุดคลุมแดงขั้นควบคุมปราณอีกสี่คนอยู่ข้างกาย
พลังการบำเพ็ญของพวกเขาก็ไม่อ่อนแอ อย่างต่ำก็ขั้นควบคุมปราณชั้นห้า
เทียบกันเช่นนี้ พวกเขาไม่มีทางชนะจริงๆ
“อย่าได้เย่อหยิ่งนัก ถึงวันนี้พวกเราจะไม่ใช่คู่มือของเจ้า แต่วันหน้า จวนลั่วเสียของเจ้าจะต้องสูญสิ้นไปแน่”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลี่หย่งกัดฟันกล่าวขึ้น
พวกเขารู้ว่า วันนี้อาจต้องจบสิ้นลงที่นี่
แต่พวกเขาจะไม่มีวันอ้อนวอนขอชีวิต
ต่อให้ต้องตาย ก็ต้องตายอย่างมีศักดิ์ศรี
ได้ยินดังนั้น จวินจวินเซียงหัวเราะลั่น “เพียงแต่ฆ่าพวกมดปลวกหน่วยปราบปีศาจพวกนี้ วันหน้าสำนักปีศาจเทพเจ้ายังมีจวนลั่วเสียอีกนับพันนับหมื่น ไม่ขาดแคลนเพียงแห่งนี้หรอก”
“แต่สำหรับหน่วยปราบปีศาจของเจ้า หลังจากวันนี้ คงมีวันที่ลำบากแล้วล่ะ”
วันนี้หน่วยปราบปีศาจบุกมาถึงที่นี่ ย่อมหมายความว่าจวนลั่วเสียถูกเปิดโปงอย่างสิ้นเชิง
ต่อให้วันนี้พวกนางไม่ลงมือสังหาร จวนลั่วเสียก็จะต้องสูญสิ้นอยู่ดี
เช่นนั้นก็ไม่สู้ลงมือสังหารให้สิ้นซาก เพียงแต่ตราบใดที่วันนี้พวกนางยังมีชีวิตรอด