สวี่เย่ถึงแม้จะตื่นตะลึงอยู่ในใจเพียงชั่วขณะ แต่เขาก็ตั้งสติได้เร็ว จึงยกมือประสานคำนับจั่วเซียวและคนอื่น ๆ พลางกล่าว "สวี่เย่ คารวะท่านจั่ว คารวะทุกท่าน"
ได้ยินเสียงของสวี่เย่ ทุกคนพากันหันมามองเขา
ไม่มีใครเอ่ยปาก ทุกคนล้วนมีใจอันหนักอึ้ง
เพราะได้เห็นสหายร่วมงานมากมายนอนแน่นิ่งอยู่เบื้องหน้าไร้ซึ่งลมหายใจ
ผู้ใดเล่าจะมีใจเบาสบายได้?
"สวี่เย่ เจ้ามาแล้วหรือ?" ท้ายที่สุดก็ยังเป็นตู้หยวนซิวที่เอ่ยปากทักทายสวี่เย่ก่อน
จั่วเซียวมองไปทางสวี่เย่เช่นกัน "มาแล้วหรือ?"
สวี่เย่ยกมือคำนับเล็กน้อย สายตามองศพที่อยู่บนพื้นแล้วถามขึ้น "ท่านจั่ว นี่มันเรื่องอันใดกัน?"
จิตใจของเขาเองก็ไม่สู้ดีนัก
เพราะในฐานะคนของหน่วยปราบปีศาจ
เมื่อได้เห็นสหายร่วมงานมากมายตายอยู่ตรงหน้า
เขาย่อมรู้สึกอึดอัดใจเป็นธรรมดา
"เจ้าจงเล่าให้เขาฟังอย่างย่อ ๆ" จั่วเซียวมองไปทางตู้หยวนซิวแล้วกล่าว
ตู้หยวนซิวพยักหน้า สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วมองไปทางสวี่เย่กล่าว "พวกเขาล้วนถูกคนของสำนักปีศาจเทพเจ้าสังหาร"
"อะไรนะ?"
"สำนักปีศาจเทพเจ้า?"
ได้ยินคำพูดของตู้หยวนซิว สวี่เย่ถึงกับตกตะลึงอย่างยิ่ง
สหายร่วมงานเหล่านี้ถูกสำนักปีศาจเทพเจ้าสังหารงั้นหรือ?
สำนักปีศาจเทพเจ้าไม่ใช่อยู่ในเงามืด ไม่กล้าเปิดเผยตนอยู่หรือ?
บัดนี้พวกมันอุกอาจถึงเพียงนี้เลยหรือ?
ตู้หยวนซิวพยักหน้าเล็กน้อยกล่าว "ตามเหตุผลแล้ว ภายใต้การปราบปรามของหน่วยปราบปีศาจเรา สำนักปีศาจเทพเจ้าน่าจะหดหัวซ่อนตัวไปนานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าในช่วงนี้เป็นเพราะเหตุใด เหล่าสาวกของสำนักปีศาจเทพเจ้ากลับเหมือนคนบ้า ต่างคนต่างอุกอาจยิ่งนัก มิหนำซ้ำยังกล้าออกมาก่อความวุ่นวาย ถึงกับกล้าวางแผนสังหารคนของหน่วยปราบปีศาจเราอย่างโหดเหี้ยม"