"อะไรนะ?"
เมื่อได้ยินคำพูดของจั่วเซียว ผู้คนทั่วทั้งที่ประชุมต่างพากันตะลึง
โดยเฉพาะซุนก่วงและเหล่าทหารปราบปีศาจชุดขาว ต่างเงอะงะไปหมด
พวกเขาอดที่จะหันไปมองจั่วเซียวไม่ได้ คิดไปว่าตนเองฟังผิดไปหรือไม่
ให้พวกเขาระดมทหารปราบปีศาจชุดดำใต้บังคับบัญชาของตนมาอยู่ใต้บัญชาของสวี่เย่?
และยิ่งไปกว่านั้น ภารกิจล้างล้วงจวนลั่วเสียในครั้งนี้ ให้สวี่เย่รับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว?
เขาสวี่เย่เป็นเพียงทหารปราบปีศาจชุดดำเท่านั้น!
เขามีคุณสมบัติอันใด?
แม้ผู้นี้จะได้รับความชื่นชมจากท่านจั่ว แต่ก็ไม่ควรก้าวก่ายอำนาจถึงเพียงนี้กระมัง?
จ้าวเหิงและหลินอวี่เยียนยิ่งยืนตะลึงเหมือนรูปปั้น
สายตาที่มองสวี่เย่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ต่างก็เข้าหน่วยปราบปีศาจพร้อมกัน
เหตุใดตอนนี้ช่องว่างถึงได้ห่างกันเพียงนี้?
"นี้..."
และในเวลานี้ แม้แต่ตัวสวี่เย่เองก็ตกใจไม่น้อย
เขานึกว่าจั่วเซียวเรียกเขามาที่นี่ เพื่อให้เขาร่วมภารกิจล้างล้วงจวนลั่วเสียเท่านั้น
แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะให้เขาเป็นหัวหน้านำทีม
ภารกิจนี้หนักเกินไปหรือไม่?
เขาเป็นเพียงทหารปราบปีศาจชุดดำเท่านั้น!
ผู้ใดจะยอมเชื่อฟังเขา?
เป็นไปตามคาด หลังความเงียบงันอันสั้น ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหว
ซุนก่วงผู้มีหนวดเครารกรุงรังก้าวออกมาคนแรก กำหมัดคารวะแล้วเอ่ยขึ้น "ท่านจั่ว! เรื่องนี้ดูจะไม่เหมาะสมกระมัง?"
"จวนลั่วเสียที่ว่านั้นมีเบื้องหลังไม่ธรรมดา ทั้งยังมีกำลังเข้มแข็ง แม้สวี่เย่จะมีพรสวรรค์ไม่เลว แต่ท้ายที่สุดก็เพิ่งเข้าหน่วยปราบปีศาจของเราได้ไม่นาน merely ทหารชุดดำคนหนึ่ง จะแบกรับภารกิจใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร?"
พูดมาถึงเพียงนี้ เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ "ยิ่งไปกว่านั้น ให้เขาชุดดำคนหนึ่งมาควบคุมบัญชาคนใต้บังคับบัญชาของพวกเรา คงไม่เหมาะสม"