ในเวลานี้ จวินจวินเซียงตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ดวงตาสองข้างแดงก่ำ
เขานึกไม่ถึงเลยว่ามารดาที่เขาภาคภูมิใจที่สุด จะถูกสวี่เย่ฟันสังหารด้วยดาบเพียงคมเดียว
เวลานี้ เขากอดศพของจวินจวินเซียงไว้ ร่างกายสั่นไม่หยุด
ในแววตาเต็มไปด้วยความกลัวความตาย
“สวี่เย่สังหารจวินจวินเซียงได้?”
“พละกำลังของเขา…ได้น่ากลัวถึงเพียงนี้แล้วหรือ?”
และหลังจากจวินจวินเซียงส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด
ผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นก็ได้สติกลับมาจากความตกตะลึง
ตู้หยวนซิวและคนอื่นๆ เบิกตากว้างมองสวี่เย่ด้วยความไม่อยากเชื่อ
ไม่มีใครคาดคิดว่าสวี่เย่จะสังหารจวินจวินเซียงได้เร็วถึงเพียงนี้
ราวกับว่าในชั่วขณะหนึ่งยังไม่อาจเชื่อว่านี่คือความจริง
นั่นคือขั้นควบคุมปราณแปดนะ!
การที่สามารถสังหารผู้อยู่ในขั้นควบคุมปราณได้ แสดงว่าพลังของสวี่เย่อย่างน้อยก็ต้องไม่ต่ำกว่าขั้นควบคุมปราณแปด!
เขามีอายุเพียงสิบแปดปีเท่านั้น!
พรสวรรค์ที่เหนือธรรมดาเช่นนี้ น่าตกตะลึงยิ่งนัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้พลังการบำเพ็ญของเขายังอยู่เพียงขั้นควบคุมปราณหก
การมีพลังขั้นควบคุมปราณหกแต่กลับมีความสามารถสังหารผู้อยู่ในขั้นควบคุมปราณแปดได้
พรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวนี้ ช่างหาได้ยากยิ่งในยุคปัจจุบัน
ผู้คนต่างตกตะลึงกันหมด
แต่หลังความตกตะลึง สิ่งที่ตามมาคือความตื่นเต้นที่อดกลั้นไว้ไม่อยู่
“ชนะแล้ว!”
“เราชนะแล้ว!”
หลี่หย่งและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
เมื่อครู่ตอนที่จวินจวินเซียงปรากฏตัว และหุ่นดินหุ่นไม้ปรากฏขึ้นตามลำดับ พวกเขาต่างคิดว่าคราวนี้ต้องตายแน่ๆ