คิดก็แค่คิด ตู้หยวนซิวไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแต่การทดสอบวัดกำลังนี้เป็นเพียงแค่ด่านแรกเท่านั้น
เขารีบกวักมือเรียก "ผ่าน เจ้าไป..."
สวี่เย่พยักหน้าให้ตู้หยวนซิวเล็กน้อยเป็นการแสดงความเคารพ ก่อนจะหมุนตัวจากไป
เขาไม่ได้คิดจะซ่อนเร้นพลังแต่อย่างใด
เพียงแต่รู้สึกว่านี่เป็นแค่การทดสอบด่านแรก ไม่จำเป็นต้องใช้พลังเต็มที่ให้เสียสมาธิ
สู้เก็บเอาไว้ใช้ในการประลองจริงดีกว่า
เมื่อสวี่เย่ลงมาจากเวที ก็สัมผัสได้ถึงสายตาเย็นชาคู่หนึ่งจ้องมองมาที่เขา
สวี่เย่หันไปมอง ก็เห็นจ้าวเหิงจ้องเขม็งราวกับมองศัตรูที่ฆ่าบิดาตน
สวี่เย่รู้สึกขบขันในใจ คิดว่าเขากับอีกฝ่ายมีสาเหตุโกรธเคืองกันขนาดนั้นเลยหรือ?
แต่เขาก็ขี้เกียจจะไปสนใจจ้าวเหิง รอให้ผ่านการทดสอบไปก่อนค่อยว่ากัน
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ จ้าวเหิงสีหน้ายิ่งหม่นหมองลง อีกแล้วหรือที่ถูกมองข้าม?
"เจ้าหมอนี่ช่างน่าขันนัก ไม่ว่าเจ้าจะโผล่มาจากที่ใด ก็อย่าหวังจะก้าวข้ามข้าไปได้!" จ้าวเหิงกำหมัดแน่น พูดเสียงเย็น
ในใจเขานั้นได้ถือสวี่เย่เป็นคู่แข่งโดยปริยายแล้ว
เพราะไม่เพียงแต่สวี่เย่จะทำให้เขาหน้าแตกเท่านั้น ที่สำคัญที่สุดคือสวี่เย่กลับเป็นภัยคุกคามต่อตำแหน่งของเขา
เขาจะไม่มีวันยอมให้คนรุ่นราวคราวเดียวกับเขามีฝีมือเหนือกว่าได้เด็ดขาด
ยิ่งไปกว่านั้น ยังต่อหน้าหลินอวี่เยียนด้วย เขายิ่งทนไม่ได้เข้าไปใหญ่
ส่วนสวี่เย่กลับมายังจุดเดิม หลินอวี่เยียนจ้องมองเขาอยู่นาน ในที่สุดก็อดถามไม่ได้ "เจ้าเป็นใครกันแน่? เหตุใดข้าถึงไม่เคยได้ยินชื่อเจ้ามาก่อน?"
สวี่เย่เหลือบมองหลินอวี่เยียนแล้วเอ่ย "สวี่เย่!"