ไอ้หนูเมื่อครู่กล้าทำให้เขาขายหน้าถึงเพียงนี้ เรื่องนี้จะจบลงง่าย ๆ ไม่ได้แน่นอน
หากว่าไอ้หนูนี่ความสามารถไม่แข็งแกร่งเท่าปากของมันล่ะก็ เขาจะทำให้มันตายอย่างอนาถ
เพียงแต่ คำพูดของเขากลับถูกสวี่เย่เลือกที่จะเพิกเฉยอีกครั้ง
จ้าวเหิงแม้พรสวรรค์จะไม่เลว พลังก็แข็งแกร่ง
แต่ทว่า ณ เวลานี้ ต่อหน้าเขา ก็เป็นเพียงแค่เด็กเล่นขายของ
เขาถึงกับฆ่าแมวปีศาจขั้นทะลวงเส้นลมปราณแปดได้ ไหนเลยจะแค่จ้าวเหิงกระจอกเช่นนี้?
เจ้านี่นอกจากชาติกำเนิดแล้ว ยังมีอะไรที่เก่งกาจนักหนา?
รอให้เขาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกหน่วยปราบปีศาจ ไม่ว่าจะชาติกำเนิดหรือความสามารถ เขาก็ไม่เกรงกลัวจ้าวเหิง
เช่นนั้นยังจะมาเสียเวลาพูดพร่ำทำไม?
ขณะนี้ ตู้หยวนซิวและลวี่เทาที่อยู่ด้านหน้าสุด เห็นเด็กหนุ่มที่มีแววขึ้นมาสองคนติดกัน ต่างก็พยักหน้าให้ในใจ
ลวี่เทากล่าว "การสอบคัดเลือกรอบนี้ไม่เลวเลย! ที่แท้ก็มีคนขั้นทะลวงเส้นลมปราณห้าขึ้นมาถึงสองคน"
ตู้หยวนซิวพยักหน้ากล่าว "ไม่เลวจริง ๆ แต่ก็น่าเสียดาย ล้วนเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่หรือขุนนางทั้งนั้น ไม่มีสามัญชนสักคน"
พวกเขาในฐานะคนของหน่วยปราบปีศาจ ก็นับว่าเป็นคนในวงการราชการ
หลายสิ่งหลายอย่างมองทะลุปรุโปร่ง
ลูกหลานขุนนางและลูกหลานตระกูลใหญ่ ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ เกิดมาไม่ค่อยมีความภักดีต่อหน่วยปราบปีศาจ
สุดท้ายแล้วจะเป็นเช่นไรก็ยากจะคาดเดา
เวลานี้ ลวี่เทายิ้มบาง ๆ กล่าว "ใช่แล้ว!"
พูดมาถึงตรงนี้ เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ "หากลูกชายของท่านสวี่มาสอบคัดเลือกรอบนี้ก็คงดี"
เขาจำภาพเมื่อครานั้นไม่เคยลืม