และในขณะนั้น สวี่เย่ก็มองไปทางจั่วเซียวเช่นกัน
เขาคิดว่า อย่างไรเสียจั่วเซียวก็ต้องดุด่าเขาสักสองสามประโยคเพื่อสร้างภาพ
แต่ไม่คิดว่า จั่วเซียวจะไม่มีความคิดจะตำหนิเขาเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นดังนั้น จั่วเซียวจึงกล่าวขึ้นว่า "เรื่องราวทั้งหมด ข้ารู้แล้ว"
"เจ้าจางควั๋วนั้นไม่เชื่อฟังคำสั่งของข้า ขัดขืนสวี่เย่ ฝ่าฝืนคำสั่ง สมควรตาย ฆ่าไปก็ฆ่าไปเถิด"
"ส่วนซุนก่วงน่ะหรือ..."
พูดมาถึงตรงนี้ เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "ถึงแม้เขาจะเป็นทหารปราบปีศาจเสื้อคลุมขาว แต่เขาละเลยคำสั่งของข้าก่อน ในสนามรบก็ยังกล้าหนีทัพ ข้อไหนล้วนเป็นโทษถึงตาย ฆ่าเสีย ณ ที่นั้น ก็ไม่ผิดอันใด"
"อีกทั้ง สวี่เย่ถือคำสั่งของข้าติดตัวไป ดั่งข้าไปด้วยตัวเอง เขาใช้สิทธิแทนข้า ฆ่าซุนก่วง ก็สมเหตุสมผล ถูกกฎหมาย ถูกระเบียบ ผิดอะไรกัน?"
เรื่องที่ซุนก่วงถูกฆ่า เขาได้ยินมานานแล้ว
ถึงแม้สวี่เย่จะกล้าบ้าบิ่นไปหน่อย แต่เมื่อลองสืบความจริงอย่างละเอียดแล้ว ก็พบว่าสวี่เย่ไม่ได้ผิดอะไร
ซุนก่วงคนนั้นขัดขืนสวี่เย่ ฝ่าฝืนคำสั่งของเขา ในสนามรบยังกล้าหนีทัพ เกือบทำให้สวี่เย่กับพวกต้องตาย
คนผิดแบบนี้ สมควรตาย
ดังนั้น เขาจึงไม่เคยคิดจะตำหนิสวี่เย่
ไม่เพียงเท่านั้น ยังหาเหตุผลทั้งหมดให้สวี่เย่อีกด้วย
สวี่เย่เอาคำสั่งของเขาไปใช้ปฏิบัติงาน
ก็เหมือนเป็นตัวแทนเขาไปปฏิบัติงาน
สวี่เย่ฆ่าซุนก่วง ก็เหมือนเขาฆ่าเอง
จะมีอะไรไม่ได้?
ได้ยินจั่วเซียวพูดเช่นนี้ ตู้หยวนซิวกับพวกต่างดีใจเป็นอย่างมาก ต่างยกมือคารวะแล้วโค้งตัวลง "ท่านจั่วตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน พวกเราชื่นชมยิ่งนัก"