ครืน!
เมื่อฟังจั่วเซียวพูดจบ คนทั้งห้องก็พลันเดือดพล่านขึ้นมาทันที
เป็นเช่นนี้เอง!
เป็นเช่นนี้เอง!
พวกเขาพูดกันตั้งแต่แรกแล้วว่าสวี่เย่ครั้งนี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง สมควรได้เกียรติยศอันดับหนึ่ง จะมาได้รางวัลเพียงแค่ยาบำเพ็ญปราณหนึ่งเม็ดได้อย่างไร
ที่แท้รางวัลที่ดีที่สุดก็อยู่ที่นี่!
เลื่อนขั้นให้สวี่เย่เป็นเสื้อคลุมขาว!
จะมีรางวัลอะไรดีไปกว่านี้อีก?
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนไม่รู้สึกแปลกใจกับคำตัดสินใจของจั่วเซียวเลยแม้แต่น้อย
ฝีมือของสวี่เย่นั้นคู่ควรกับตำแหน่งเสื้อคลุมขาวแล้ว
สวี่เย่ได้ยินคำพูดของจั่วเซียว ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าจั่วเซียวจะเลื่อนขั้นให้เขาเป็นเสื้อคลุมขาวโดยตรง
เดิมทีเขายังคิดว่าสวี่เย่จะต้องตกตะกอนอยู่สักระยะ!
เพราะเขาเพิ่งเข้าหน่วยปราบปีศาจมาได้ไม่ถึงเดือน
ความเร็วในการเลื่อนขั้นถึงขั้นนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้!
ไม่คิดว่าจะเร็วถึงเพียงนี้!
และในเวลานี้ จั่วเซียวกลับไม่สนใจสีหน้าตื่นเต้นของสวี่เย่และคนอื่น ๆ เลยแม้แต่น้อย
เขายกมือขึ้นกวักเล็กน้อย "นำขึ้นมา!"
เมื่อเสียงของเขาจบลง นายทหารผู้น้อยคนหนึ่งของหน่วยปราบปีศาจก็เดินเข้ามาอย่างช้า ๆ พร้อมกับถาดรอง
ผู้คนเงยหน้ามองไป ก็เห็นในถาดรองนั้น มีชุดขาวของหน่วยปราบปีศาจที่พับไว้อย่างเป็นระเบียบวางอยู่
ข้างชุดขาวยังมีป้ายสีขาววางอยู่อย่างเงียบ ๆ ด้านบนสลักชื่อของสวี่เย่และชื่อหน่วยปราบปีศาจไว้
นี่คือป้ายประจำตัวของทหารปราบปีศาจชุดขาว
ผู้คนเห็นภาพนี้ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปทางจั่วเซียว
จั่วเซียวเตรียมสิ่งเหล่านี้ไว้หมดแล้วหรือ?
เร็วถึงเพียงนี้?
หรือว่าจั่วเซียวรู้อยู่แล้วว่าสวี่เย่จะต้องทำภารกิจสำเร็จในครั้งนี้