เมื่อสุราอาหารถูกยกขึ้นมา และเหล้าเผาหลายจอกถูกดื่มลงไป บรรยากาศในห้องก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น
ในเวลานี้ ทุกคนละทิ้งความแตกต่างของตำแหน่งหน้าที่ ต่างยกแก้วชนกัน ดื่มกันอย่างสนุกสนาน
ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งห้องรับรองก็อบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง
ส่วนสวี่จือจือนั้น ตั้งนานแล้วที่ไปกินข้าวกับหลินอวี่เยียนและเหล่าสตรีในห้องรับรองอีกห้องหนึ่ง
เพราะอย่างไรเสีย นางก็เป็นเพียงเด็กสาวอายุสิบกว่าปี
อีกทั้งไม่เคยเห็นโลกกว้างมาก่อน
ตำแหน่งใหญ่ที่สุดที่เคยเห็น คงจะเป็นสวี่เย่
แต่ตอนนี้ ผู้ที่มานั้น ไม่เป็นเมืองอำเภอก็เป็นทูตปราบปีศาจชุดเขียว ทำให้นางรู้สึกหวาดหวั่นเป็นอย่างยิ่ง
นางดีใจที่สวี่เย่มีเครือข่ายผู้คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ในขณะเดียวกันก็รู้ดีว่าจะไม่ไปรบกวนสวี่เย่ที่นี่
ด้วยเหตุนี้ จึงแยกโต๊ะกับหลินอวี่เยียนและคนอื่น ๆ
……
สุราผ่านไปสามรอบ อาหารถึงห้าแบบ
เมื่อใกล้จะจบงาน สวี่เย่ก็เริ่มเมาเล็กน้อย
จั่วเซียวเดินมาข้าง ๆ สวี่เย่ ตบไหล่เขา "อีกอย่าง วันนี้ที่มาที่นี่ นอกจากการส่งคัมภีร์ให้เจ้าแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกเจ้า"
ได้ยินดังนั้น สวี่เย่ก็ปรับท่านั่งให้ตรงขึ้นเล็กน้อย "เรื่องใด?"
จั่วเซียวกล่าว "เจ้ายังจำได้ใช่ไหม ว่าเจ้าเคยสังหารผู้สืบทอดตำแหน่งเจ้านิกายของสำนักจิ่วหลี่?"
สวี่เย่พยักหน้าเล็กน้อย "จำได้สิ!"
เมื่อตอนนั้นเขาสังหารหลี่หยวน ผู้คุ้มครองวิถีของสำนักจิ่วหลี่ผู้นั้นก็เคยกล่าวไว้ว่า สำนักจิ่วหลี่จะไม่ยอมจบง่าย ๆ
หลังจากกลับมาที่หน่วยปราบปีศาจ สวี่เย่ก็รายงานเรื่องนี้ขึ้นไปแล้วเช่นกัน
เขาไม่คิดว่าตนเองทำผิด