พูดพลาง ก็มีไอเย็นวาบหนึ่งพุ่งเข้าหาว่านเหล่าซาน
ว่านเหล่าซานตะลึงงัน ใบหน้าซีดเผือด
เขาก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน!
"พี่ใหญ่ ข้า..." ว่านเหล่าซานอยากจะอธิบาย
"เดี๋ยวค่อยไปคิดบัญชีกับเจ้า!" แต่หลินชิงเฉวียนไม่สนใจจะฟังเขาแล้ว
เพียงเพราะความผิดพลาดของเขาครั้งเดียว ทำให้โม่ขู่ต้องตาย
นี่คือความสูญเสียครั้งใหญ่ของแก๊งน้ำพุชิงเฉวียน!
แต่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้
สายตาของหลินชิงเฉวียนตกไปที่สวี่เย่ "เจ้าหนู เจ้าเก่งในการแสร้งเป็นหมูให้เสือกินจริง ๆ แต่อาจจะเลือกผิดที่แล้วก็ได้"
สวี่เย่ได้ยินดังนั้น ไม่อยากพูดฟุ่มเฟือย ตอบอย่างเย็นชา "อย่าพูดมาก วันนี้หลังจากนี้ ข้าจะทำให้แก๊งน้ำพุชิงเฉวียนของเจ้าต้องสาบสูญไปให้จงได้!"
คำพูดนี้ออกมา หลินชิงเฉวียนโกรธจนหัวเราะ
ตั้งแต่ก่อตั้งแก๊งน้ำพุชิงเฉวียนมา ยังไม่เคยมีใครกล้าพูดจาโอหังต่อหน้าพวกเขาแบบนี้มาก่อน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเจ้าหนูที่ขนยังไม่ขึ้นเลยด้วยซ้ำ!
ในทันใดนั้น เขาก็ไม่อยากพูดฟุ่มเฟือยอีก ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว พลังวิญญาณในกายปั่นป่วน ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง พัดเอาฝุ่นตลบไปทั่ว ตรงเข้าหาสวี่เย่
พร้อมกันนั้น ยกกำปั้นขึ้นชกตรงไปที่สวี่เย่ เป็นท่าที่เรียบง่ายที่สุด ทว่าเป็นการโจมตีที่ใช้พลังทั้งหมดของเขา
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ไม่รู้ระดับความแข็งแกร่งอย่างสวี่เย่ เขาไม่เคยชอบไว้หมัด
ส่วนยุทธศิลป์อย่างนั้น ล้ำค่ายิ่งนัก เขาก็ไม่มี
ดังนั้น การลงมือของเขาจึงตรงไปตรงมา รุนแรงและยิ่งใหญ่!
กำปั้นหนึ่งออกไป อากาศเกิดเสียงอู้อี้ดังเป้ง
นี่คือสภาวะที่อากาศถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด
พอจะนึกออกว่า หมัดนี้มีพลังมหาศาลเพียงใด