ศาลเงียบสงบ เลขที่สามสิบ ประเภทหนึ่ง ภายในลานเล็ก
หลังจากสวี่เย่ออกจากหน่วยปราบปีศาจ ก็รีบกลับมาทันที
ตอนนี้เรื่องความปลอดภัยของน้องสาวไม่ต้องกังวลแล้ว แต่เขาอยากบอกข่าวดีที่ตัวเองเลื่อนขั้นเป็นเสื้อคลุมขาวให้สวี่จือจือฟังเป็นคนแรก
ผลักประตูเข้าไป สวี่จือจือกำลังจัดแต่งต้นไม้ดอกไม้ในลานอยู่พอดี
ได้ยินเสียง สวี่จือจือเงยหน้ามองไปที่สวี่เย่ พอเห็นว่าสวี่เย่กลับมาแล้ว ก็ดีใจเป็นอย่างมาก
"พี่ชาย พี่กลับมาแล้วหรือ?" สวี่จือจือวางเครื่องมือในมือ แล้ววิ่งตรงมาหาสวี่เย่
สวี่เย่ยิ้มพลางพูด "ภารกิจเสร็จสิ้น ข้าก็เลยกลับมา"
"หลายวันนี้ข้าไม่อยู่ เจ้าอยู่คนเดียวพอชินหรือไม่?"
ตอนที่สวี่จือจือยังอยู่เมืองนอก อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนอยู่ด้วยกัน ต่อให้สวี่เย่ออกไปทำภารกิจ สวี่จือจือก็ไม่เหงา
แต่ตอนนี้ พวกเขาย้ายมาอยู่ในศาลเงียบสงบ ที่นี่ทั้งคนไม่รู้จักและที่ก็ไม่คุ้นเคย สวี่เย่กลัวว่าสวี่จือจือจะไม่ชิน
"ก็ดีนี่นา! ข้าก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่มากมายที่นี่ พอพวกเขารู้ว่าข้าเป็นน้องสาวของพี่ ก็ใจดีเป็นมิตรกับข้ามาก และยังมีป้าบ้านลุงตู้อีก นางเป็นห่วงข้ามาก ชอบมาทำข้าวให้ข้ากินเป็นประจำ มีความสุขยิ่งกว่าตอนอยู่เมืองนอกอีก" สวี่จือจือพอได้ยินคำพูดของสวี่เย่ ก็เปิดปากพูดไม่หยุด พูดเรื่องราวหลายวันนี้ทั้งหมดออกมาอย่างไม่ขาดตอน
ในศาลเงียบสงบแห่งนี้ ก็มีคนอาศัยอยู่มากมาย
พวกเขาส่วนใหญ่เป็นครอบครัวของทหารปราบปีศาจเสื้อคลุมขาวในหน่วยปราบปีศาจ